اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر افسردگی،فشار روانی،اضطراب و پرخاشگری سربازان وظیفه

هدف از پژوهش حاضر، واکاوی اثر بخشی برنامه آموزش مهارت های زندگی بر کاهش چهار شاخص آسیب شناختی شامل افسردگی، اضطراب، فشار روانی و پرخاشگری در سربازان وظیفه سازمان زندان ها بود. با توجه به ماهیت استرس زای محیط های بسته و فشارهای سلسله مراتبی در سازمان زندان ها، شناسایی مداخلات پیشگیرانه برای ارتقای سلامت روان این گروه هدف ضروری است..روش: این پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون در دو گروه آزمایش و گواه بود. جامعه آماری پژوهش، کلیه سربازان وظیفه زندان داراب در سال ۱۳۹۸ بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و به طور مساوی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و گواه (۳۰ نفر) جای گذاری شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS-۲۱) و پرسشنامه پرخاشگری باس و پری بود. گروه آزمایش تحت آموزش مهارت های زندگی (بر اساس مدل سازمان بهداشت جهانی) قرار گرفتند که شامل ۱۲ جلسه ۶۰ دقیقه ای (یک جلسه در هفته به مدت ۳ ماه) بود. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل صورت پذیرفت.یافته ها: نتایج تحلیل آماری نشان داد که در پیش آزمون، تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و گواه در هیچ یک از متغیرها مشاهده نشد. اما در پس آزمون، میزان افسردگی، اضطراب، فشار روانی و پرخاشگری در گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه به طور معناداری کاهش یافت (p< ۰.۰۰۱). این نتایج حاکی از آن است که آموزش مهارت های زندگی توانسته است با تقویت منابع روانی و توانمندی های شناختی-عاطفی، زنجیره فشار روانی و واکنش های تکانشی را در سربازان قطع نماید..نتیجه گیری: یافته های این پژوهش تایید می کند که آموزش مهارت های زندگی یک مداخله درمانی –پیشگیرانه موثر در کاهش آسیب های روانی سربازان در محیط های بسته است. جایگزینی واکنش های تکانشی با پاسخ های مهارتی، نه تنها سلامت روان فردی سربازان را بهبود می بخشد، بلکه با کاهش نرخ پرخاشگری، موجب ارتقای امنیت محیطی و کاهش تخلفات انضباطی در سازمان زندان ها می گردد.کلمات کلیدی: مهارت های زندگی، سربازان وظیفه، افسردگی،اضطراب، فشار روانی، پرخاشگری.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های زندگی ، آسیب شناختی