طراحی و توسعه زیرساخت های هوشمند مبتنی بر فناوری اطلاعات جهت ارتقای همکاری دانشی و مدیریت بحران در سازمان های پیچیده

با گسترش روزافزون فناوری های رایانه ای و ارتباطی، پتانسیل تولید و بهره برداری از خروجی های پژوهشی و سازمانی به شکلی بی سابقه افزایش یافته است. افق نوین در مدیریت دانش، مبتنی بر مشارکت و گردهمایی داده های گوناگون در بسترهای مشترک است. با این حال، تحقق این هدف نیازمند تلفیق محاسبات ابزارگرا، سامانه های ارتباطی و زیرساخت های اطلاعاتی مستحکم است. پژوهش حاضر با هدف تبیین چالش های موجود در پیاده سازی سیستم های اشتراک دانش و مدیریت بحران انجام شده است. مسئله اصلی تحقیق بر چهار محور بنیادین استوار است: نخست، چالش تاب آوری زیرساخت ها در مواجهه با بحران ها؛ دوم، دشواری های ذخیره، جستجو و بازیابی کارآمد در میان حجم عظیم و متغیر داده ها؛ سوم، معضل عدم سازگاری قالب ها و تفاوت های معنایی داده ها در ساختارهای مختلف (مانند تفاوت معنایی در صفحات وب و پایگاه های داده)؛ و چهارم، چالش های ایجاد مرکز اشتراک داده ها و بررسی تاثیرات تکنولوژی بر تعاملات انسانی. نتایج مقدماتی نشان می دهد که بدون حل چالش های مربوط به یکپارچه سازی معنایی (Semantic Integration) و طراحی زیرساخت های مقاوم، فرآیند تصمیم گیری در سازمان ها در شرایط بحرانی با کاهش شدید کارایی مواجه خواهد شد.

کلیدواژه ها:

فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) ، مدیریت بحران ، محاسبات ابزارگرا ، اشتراک داده ها ، یکپارچه سازی معنایی ، زیرساخت اطلاعاتی