نقش کیفیت خواب و تاب آوری هیجانی در پیش بینی علائم اختلال اضطرابی دانش اموزان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش کیفیت خواب و تاب آوری هیجانی در پیش بینی علائم اختلال اضطرابی دانش آموزان انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری آن را ۱۰۰ نفر از دانش آموزان مشغول به تحصیل در دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان تشکیل دادند که به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ (PSQI)، مقیاس تاب آوری هیجانی (ERS) و پرسشنامه اضطراب بک (BAI) استفاده گردید و داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین کیفیت خواب و تاب آوری هیجانی با علائم اختلال اضطرابی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که دو متغیر پیش بینی کننده در مجموع ۳۸ درصد از واریانس علائم اختلال اضطرابی را تبیین می کنند که در این میان کیفیت خواب به عنوان قوی ترین پیش بین کننده شناخته شد و پس از آن تاب آوری هیجانی قرار داشت. به عبارت دیگر، دانش آموزانی که از کیفیت خواب مطلوب تری برخوردارند و تاب آوری هیجانی بالاتری دارند، علائم اضطرابی کمتری را تجربه می کنند. بر اساس نتایج، می توان گفت کیفیت خواب و تاب آوری هیجانی به عنوان عوامل محافظتی در برابر اضطراب عمل می کنند و بهبود کیفیت خواب و تقویت تاب آوری هیجانی از طریق مداخلات آموزشی و روان شناختی می تواند نقش موثری در پیشگیری و کاهش علائم اختلال اضطرابی دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

کیفیت خواب ، تاب آوری هیجانی ، اضطراب ، دانش آموزان.