بررسی زبان گرجی در ادبیات دو زبانه

زبان گرجی به عنوان زبان رسمی گرجستان و مهم ترین عضو خانواده زبان های کارتولی، از کهن ترین زبان های زنده جهان به شمار می رود و به دلیل پیشینه تاریخی، نظام نوشتاری مستقل و تداوم کاربرد در طول قرون متمادی، جایگاه ویژه ای در مطالعات زبان شناسی تاریخی و فرهنگ قفقاز دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی منشا و سیر تحول تاریخی زبان گرجی انجام شده است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی صورت گرفته است. نتایج پژوهش نشان می دهد که زبان گرجی، با وجود قرار گرفتن در معرض تماس زبانی گسترده با زبان های فارسی، عربی، ترکی، روسی و در دوره معاصر انگلیسی، توانسته است ساختار دستوری، نظام آوایی و خط مستقل خود را حفظ کند. یافته ها همچنین نشان می دهد که هر یک از دوره های تاریخی، از شکل گیری پادشاهی های باستانی تا دوره ساسانی، فتوحات اسلامی، حکومت های سلجوقی، مغول، صفوی، امپراتوری روسیه، اتحاد جماهیر شوروی و دوران پس از استقلال، در تحول واژگان، گسترش ادبیات و شکل گیری زبان معیار گرجی نقش موثری داشته اند. در مجموع، زبان گرجی نمونه ای برجسته از پایداری یک زبان کهن در برابر تحولات تاریخی و تعاملات زبانی است و مطالعه روند تحول آن می تواند در شناخت تاریخ فرهنگی قفقاز، بررسی روابط زبانی منطقه و توسعه پژوهش های تطبیقی در حوزه زبان های کارتولی و تماس های زبانی سودمند باشد.

کلیدواژه ها:

زبان گرجی ، گویش کارتولی ، تحول تاریخی زبان ، گویش های گرجی ، وام واژه ، زبان شناسی تاریخی.