ارتباط فقه و حقوق اسلامی با نگرش های نوین جوانان دهه نودی

نسل جدید جوانان ایرانی، به ویژه متولدان دهه هفتاد و هشتاد شمسی که با عنوان «نسل Z» یا «دهه نودی ها» شناخته می شوند، با جهان بینی، زبان و انتظاراتی متفاوت از نسل های پیشین در عرصه دین و حقوق ظاهر شده اند. مقاله پیش رو به این پرسش می پردازد که فقه و حقوق اسلامی، با آنچه دارد و با آنچه می تواند داشته باشد، چه نسبتی با نگرش های نوین این نسل دارد و چگونه می تواند فاصله میان احکام و مناسک سنتی با تجربه های زیسته نسل جدید را کم رنگ تر کند. روش پژوهش، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و پژوهش های تجربی اخیر درباره دینداری جوانان است. یافته ها نشان می دهد که جوانان امروز بیشتر به سوی دین ورزی فردی، گزینشی و بازاندیشانه حرکت کرده اند و از قالب های عادتواره ای و دستوری فاصله گرفته اند؛ در این میان، فقه پویا با اتکا به ظرفیت هایی چون اجتهاد، توجه به مقتضیات زمان و مکان، تشخیص مصلحت و کاربرد احکام اولیه و ثانوی، می تواند زبانی تازه برای پاسخ گویی به دغدغه های این نسل بیابد. در سطح حقوق اسلامی نیز نوسازی قوانین، تقویت نهادهای حکمی و سیاست گذاری های فرهنگی منعطف، مسیر تعامل با نسل جدید را هموار می کند. مقاله در پایان، راهبردهای اجتهادی، حقوقی و فرهنگی برای بازآرایی این رابطه پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

فقه پویا ، حقوق اسلامی ، نسل Z ، جوانان دهه نودی ، اجتهاد ، دینداری جوانان