بررسی زبان ترکی قشقایی در منطقه تحلیل ساختار زبانی، مقایسه با فارسی و سایر زبان های ترکی،و زبان ولایتی و تاثیر دوزبانگی بر یادگیری کودکان

زبان ترکی قشقایی یکی از شاخه های مهم زبان های ترکی اغوزی است که در مناطق مختلف ایران، از جمله شهرستان فریدن در استان اصفهان، توسط گروهی از قشقایی های مهاجر یا اسکان یافته تکلم می شود. این پژوهش با هدف بررسی جامع ویژگی های زبانی قشقایی فریدن، شامل واج شناسی، ساخت واژه، نحو و واژگان، و همچنین مقایسه ساختار جمله آن با زبان فارسی و سایر زبان های ترکی انجام شده است. افزون بر این، تاثیر دوزبانگی قشقایی–فارسی بر یادگیری کودکان این منطقه نیز مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که قشقایی فریدن ضمن حفظ ویژگی های بنیادین زبان های اغوزی، تحت تاثیر تماس زبانی با فارسی دچار تغییرات آوایی و واژگانی شده است. مقایسه ساختار جمله نشان می دهد که هرچند هر دو زبان فارسی و قشقایی ترتیب واژگان SOV دارند، اما تفاوت هایی در هماهنگی واکه ای، صرف فعل و حذف ضمیر فاعلی مشاهده می شود. بررسی دوزبانگی نیز نشان می دهد که کودکان قشقایی–فارسی در صورت دریافت آموزش مناسب، نه تنها دچار افت تحصیلی نمی شوند، بلکه در برخی حوزه های شناختی عملکرد بهتری دارند. این مقاله با تکیه بر منابع معتبر و داده های میدانی، تصویری جامع از وضعیت زبانی قشقایی های فریدن ارائه می دهد

کلیدواژه ها:

ترکی اغوزی ، زبان ترکی قشقایی