بررسی تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) همراه با مکمل یاری منیزیم بر سطح سرمی کورتیزول زنان فعال هوازی

مقدمه و هدف: ترشح مزمن کورتیزول ناشی از فشارهای تمرینی و روانی می تواند پاسخ های سازگارانه در ورزشکاران را مختل سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) همراه با مکمل یاری منیزیم بر سطح سرمی کورتیزول در زنان فعال هوازی ۳۰ تا ۴۵ سال انجام شد.روش شناسی: در این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل، ۳۰ زن فعال هوازی به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه ۱۰ نفره شامل تمرین HIIT، تمرین HIIT همراه با مکمل منیزیم و گروه کنترل جای دهی شدند. گروه های تمرینی به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته، با شدت ۸۵ تا ۹۵ درصد ضربان قلب بیشینه) در برنامه تمرینی شرکت کردند و گروه مداخله ترکیبی روزانه ۲۵۰ میلی گرم مکمل منیزیم دریافت نمود. نمونه گیری خونی در شرایط ناشتا و فاز فولیکولی جهت سنجش غلظت کورتیزول سرمی با روش الایزا (ELISA) انجام شد. داده ها با آزمون های تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در سطح آلفا مساوی ۰.۰۵ تحلیل شدند.یافته ها: تحلیل کوواریانس نشان داد که مداخله ترکیبی اثر معناداری بر کاهش سطح کورتیزول سرمی داشته است (F مساوی۲۱.۸۱، p کمتر از ۰.۰۰۱، مجذور اتا مساوی ۰.۶۲۶). مقایسه های زوجی بونفرونی حاکی از برتری معنادار گروه HIIT به همراه منیزیم نسبت به گروه کنترل (p مساوی ۰.۰۰۲) و گروه HIIT خالص (p مساوی ۰.۰۰۲) بود؛ در حالی که تفاوت گروه HIIT با گروه کنترل از نظر آماری معنادار نشد (p مساوی ۰.۲۴۵).نتیجه گیری: اگرچه تمرین HIIT به تنهایی نتوانست تغییر معناداری در سطح کورتیزول سرمی در مقایسه با گروه کنترل ایجاد کند، اما همراهی آن با مکمل منیزیم اثر سینرژیک و تعدیل کننده چشمگیری بر محور HPA و مهار استرس کاتابولیک در زنان فعال دارد.

کلیدواژه ها:

تمرین تناوبی شدید (HIIT) ، منیزیم ، کورتیزول ، زنان فعال ایروبیک کار.