پروفایل متابولیک و پاسخ های هوازی-بی هوازی در ورزش های رزمی رینگی: مروری بر تفاوت های فیزیولوژیک بوکس، کیک بوکسینگ و موی تای

زمینه و هدف: ورزش های رزمی رینگی بوکس، کیک بوکسینگ و موی تای، علی رغم اشتراک در ساختار عمومی مبارزه، از نظر قوانین، طول راند و دامنه فنون مجاز با یکدیگر تفاوت دارند. هدف این مطالعه مروری، مقایسه پروفایل متابولیک و الگوی پاسخ های هوازی-بی هوازی این سه رشته بر پایه شواهد موجود درباره ضربان قلب، لاکتات خون، مصرف اکسیژن و ساختار زمانی مسابقه بود.روش ها: جست وجوی نظام مند در پایگاه های PubMed، Scopus، Web of Science و SPORTDiscus بر اساس چارچوب گزارش دهی PRISMA ۲۰۲۰ انجام شد. مطالعاتی که حداقل یکی از شاخص های فیزیولوژیک اصلی را در شرایط تمرین اختصاصی، شبیه سازی شده یا مسابقه واقعی گزارش کرده بودند وارد مطالعه شدند. کیفیت روش شناختی مطالعات با چک لیست تعدیل یافته Downs and Black ارزیابی و یافته ها به صورت سنتز روایی ترکیب شدند.یافته ها: بوکس آماتور با ضربان قلب نزدیک به بیشینه (۱۹۲ تا ۲۰۴ ضربه در دقیقه)، لاکتات خون بالا (۱۲.۵ تا ۱۳.۶ میلی مول بر لیتر) و اوج مصرف اکسیژن تا ۵۹ میلی لیتر بر کیلوگرم بر دقیقه مشخص شد. کیک بوکسینگ با قوانین K۱ بالاترین غلظت لاکتات خون (۱۴.۶ میلی مول بر لیتر) و ریکاوری ناقص پس از بیست دقیقه استراحت را نشان داد. موی تای الگویی دوفازی متشکل از اوج انفجاری گلیکولیز بی هوازی در راند نخست و افزایش تدریجی سهم هوازی در راندهای بعدی بروز داد.نتیجه گیری: بوکس، کیک بوکسینگ و موی تای الگوهای متمایزی از درگیری سیستم های انرژی زا دارند و طبقه بندی یکسان آن ها در قالب یک گروه فیزیولوژیک واحد می تواند تفاوت های کاربردی مهمی را در طراحی برنامه های تمرینی نادیده بگیرد.

کلیدواژه ها:

پروفایل متابولیک ، سیستم های انرژی زای هوازی-بی هوازی ، بوکس ، کیک بوکسینگ ، موی تای.