تحلیل محتوای عوامل موثر بر پذیرش هوش مصنوعی در مدیریت اماکن ورزشی: کاربست مدل پذیرش فناوری (TAM

هدف این پژوهش، تحلیل محتوای علمی مطالعات مرتبط با عوامل موثر بر پذیرش هوش مصنوعی در مدیریت اماکن ورزشی بر اساس مدل پذیرش فناوری (TAM) است. روش شناسی: این مطالعه با رویکرد کمی-توصیفی و با استفاده از روش تحلیل محتوای کمی انجام شد. جامعه آماری شامل ۴۲ مقاله فارسی و انگلیسی منتشرشده بین سال های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ بود که با نمونه گیری هدفمند و بر اساس معیارهای اعتبار علمی، جدید بودن و ارتباط موضوعی انتخاب شدند. داده ها با روش کدگذاری سه مرحله ای (باز، محوری و انتخابی) و با استفاده از نرم افزار MAXQDA نسخه ۲۰۲۲ تحلیل شدند. برای تامین روایی، از بررسی متخصصان و برای پایایی، از ضریب کاپای کوهن (۰.۸۷) استفاده شد. یافته ها نشان داد که چهار مقوله اصلی بیشترین فراوانی را در مطالعات مرتبط با پذیرش هوش مصنوعی داشته اند: ادراک از سودمندی (۳۰ درصد)، ادراک از سهولت استفاده (۲۵ درصد)، اعتماد و امنیت داده (۲۲ درصد)، و پشتیبانی سازمانی (۱۸ درصد). تحلیل هم رخدادی در نرم افزار MAXQDA نشان داد که ادراک از سودمندی بیشترین اثر مستقیم را بر قصد استفاده از فناوری دارد، در حالی که اعتماد به عنوان یک متغیر تعدیل گر حیاتی عمل می کند. بنابراین موفقیت استقرار هوش مصنوعی در اماکن ورزشی بیش از آنکه به بلوغ فناوری وابسته باشد، به درک مدیران و کاربران از ارزش عملیاتی، سهولت استفاده و قابلیت اعتماد سیستم ها بستگی دارد. در بستر ایران، پشتیبانی سازمانی و فرهنگ سازی برای پذیرش فناوری، اولویت بالاتری نسبت به صرفا سرمایه گذاری فنی دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت اماکن ورزشی ، مدل پذیرش فناوری (TAM) ، تحلیل محتوا ، استادیوم هوشمند.