ارائه مدل سیاست گذاری دیپلماسی ورزشی در راستای توسعه قدرت نرم

مقدمه/بیان مسئله: ورزش در جهان معاصر از فعالیتی صرفا رقابتی فراتر رفته و به ابزاری برای تعاملات بین المللی، ارتباطات فرهنگی و تقویت قدرت نرم کشورها تبدیل شده است. در این میان، دیپلماسی ورزشی با بهره گیری هدفمند از ورزشکاران، تیم های ملی، رویدادها و سازمان های ورزشی می تواند به افزایش جذابیت و نفوذ بین المللی کشورها کمک کند. با وجود مطالعات متعدد، همچنان چارچوبی منسجم برای سیاست گذاری دیپلماسی ورزشی در راستای توسعه قدرت نرم مورد نیاز است. هدف پژوهش: ارائه مدل سیاست گذاری دیپلماسی ورزشی در راستای توسعه قدرت نرم. روش تحقیق: پژوهش حاضر کاربردی و با رویکرد کیفی و روش تحلیل اسنادی و تحلیل مضمون انجام شد. اسناد علمی مرتبط با دیپلماسی ورزشی، سیاست گذاری ورزشی، روابط بین الملل و قدرت نرم از پایگاه های علمی معتبر فارسی و بین المللی شناسایی و پس از غربالگری و بررسی محتوایی تحلیل شدند. یافته ها/نتایج: تحلیل مضمون به شناسایی شش مضمون اصلی شامل حکمرانی و سیاست گذاری، ظرفیت ها و منابع دیپلماسی ورزشی، بازیگران و شبکه سازی بین المللی، ارتباطات و رسانه، راهبردهای تبدیل ظرفیت ورزشی به قدرت نرم و پیامدهای دیپلماسی ورزشی منجر شد. یافته ها نشان داد که تبدیل ظرفیت های ورزشی به قدرت نرم مستلزم سیاست گذاری منسجم، هماهنگی نهادی، فعال سازی بازیگران، مدیریت ارتباطات و بهره گیری هدفمند از رویدادهای ورزشی است. نتیجه گیری و کاربردها: مدل پیشنهادی نشان می دهد که دیپلماسی ورزشی از طریق حکمرانی، فعال سازی ظرفیت ها، شبکه سازی و ارتباطات هدفمند می تواند به افزایش جذابیت، اعتبار، اعتماد و نفوذ بین المللی منجر شود. این مدل می تواند چارچوبی کاربردی برای سیاست گذاران و مدیران ورزشی در طراحی و ارزیابی سیاست های دیپلماسی ورزشی فراهم کند.

کلیدواژه ها:

دیپلماسی ورزشی ، سیاست گذاری ورزشی ، قدرت نرم ، روابط بین الملل ، حکمرانی ورزشی ، سیاست خارجی