کاربرد هوش های چندگانه گاردنر در سبک رهبری مدیر و تاثیر آن بر انگیزش درونی و پیشرفت دانش آموزان

این مقاله با هدف تبیین چگونگی به کارگیری نظریه هوش های چندگانه گاردنر در رهبری مدرسه و پیامدهای آن برای انگیزش درونی و پیشرفت دانش آموزان، با روش مرور تلفیقی مسئله محور تدوین شد. شواهد حوزه های هوش های چندگانه، رهبری آموزشی و نظریه خودتعیین گری به صورت انتقادی سنتز شدند. نتایج نشان می دهد تنوع بخشی به فرصت های یادگیری، مشارکت در تصمیم گیری، بازخورد شایستگی ساز و روابط حمایتی می تواند نیازهای خودمختاری، شایستگی و تعلق را تقویت کند؛ بااین حال، شواهد مستقیم درباره زنجیره کامل اثرگذاری محدود است. در پایان، چارچوب اجرایی و شاخص های ارزیابی برای مدارس ایران پیشنهاد شد.

کلیدواژه ها:

هوش های چندگانه ، رهبری آموزشی ، انگیزش درونی ، خودتعیین گری ، پیشرفت تحصیلی