آموزش مهارت های درسی به کودکان دو زبانه ی قشقایی: چالش ها و رویکردهای موثر معلم محور

آموزش به کودکان دو زبانه، به ویژه در مناطقی با تنوع قومی و زبانی مانند ایران، یکی از چالش های اساسی نظام آموزشی است. پژوهش ها نشان می دهد که در شرایطی که زبان آموزش رسمی (فارسی) با زبان مادری دانش آموز تفاوت دارد، فرآیند انتقال مفاهیم و یادگیری دروس با موانع جدی روبه رو می شود . این مسئله در مورد کودکان قشقایی که به زبان ترکی قشقایی (زبان مادری) و فارسی (زبان آموزش) تسلط دارند، بیش از پیش نمود پیدا می کند. یافته های پژوهشی حاکی از آن است که دانش آموزان در مناطق دو زبانه، به دلیل نبود بسترهای لازم برای شکوفایی استعدادها و عدم تطابق زبان آموزش با زبان مادری، با افت عملکرد تحصیلی، کاهش انگیزه و ضعف در اعتمادبه نفس مواجه می شوند . از سوی دیگر، پژوهش در حوزه ی پردازش زبانی در افراد دو زبانه ی قشقایی نشان می دهد که تغییر زبان بین ترکی قشقایی، فارسی و انگلیسی با هزینه های شناختی همراه است و تسلط بر هر زبان بر الگوی این تغییرات تاثیر می گذارد . با توجه به این یافته ها، رویکردهای آموزشی موثر برای معلمان شامل استفاده از راهبرد «فرازبانی» و بهره گیری از آگاهی های زبانی موجود در کودکان دو زبانه است . همچنین، سیاست گذاری آموزشی مبتنی بر احترام به تنوع زبانی، آموزش معلمان متخصص دو زبانه و تولید منابع آموزشی متناسب با نیازهای فرهنگی و زبانی کودکان قشقایی، نقش کلیدی در بهبود کیفیت یادگیری آنان دارد . این مقاله با مرور پژوهش های انجام شده، چالش های پیش روی معلمان در آموزش به کودکان دو زبانه ی قشقایی را بررسی کرده و راهکارهای عملی مبتنی بر شواهد علمی برای بهبود فرآیند تدریس ارائه می دهد.