بررسی تاثیر موسیقی درمانی بر کیفیت خواب کودکان ۴-۱۲ سال مبتلا به اتیسم در همدان
محل انتشار: نشریه مشاوره توانبخشی، دوره: 2، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 36
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JMRUOK-2-1_002
تاریخ نمایه سازی: 3 آبان 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: مشکلات خواب یکی از شایع ترین اختلالات در کودکان مبتلا به اتیسم است و موسیقی درمانی یک روش درمانی مکمل برای بهبود خواب این کودکان معرفی شده است. هدف از انجام این مطالعه تعیین تاثیر موسیقی درمانی بر کیفیت خواب کودکان ۱۲-۴ سال مبتلا به اتیسم مراجعه کننده به مراکز اتیسم همدان بود.روش: این مطالعه نیمه تجربی بر روی ۶۴ نفر از کودکان ۱۲-۴ سال مبتلا به اتیسم مراجعه کننده به مراکز اتیسم شهر همدان صورت گرفت. نمونه ها با روش در دسترس انتخاب و به روش تصادفی در گروه های مداخله و کنترل تخصیص داده شدند. ۳ قطعه موسیقی هر شب جمعا به مدت ۲۰ شب ۳۰ دقیقه قبل از خواب اجرا و داده ها با پرسشنامه دموگرافیک و عادات خواب کودک اوونز، اسپریتو و همکاران (۲۰۰۰) در هر دو گروه قبل و بعد از انجام مداخله جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ صورت گرفت.یافته ها: نمرات پایه کیفیت خواب در قبل از مداخله بین دو گروه همگن بود و تفاوت معناداری نداشت (P>۰/۰۵). در تحلیل درون گروهی، کیفیت خواب در گروه موسیقی درمانی در مرحله بعد از مداخله بهبود معنادار داشت (P<۰/۰۵). در گروه کنترل، تغییر معناداری در کیفیت خواب مشاهده نشد (P>۰/۰۵). مقایسه بین گروهی در بعد از مداخله و همچنین در پیگیری یک ماه بعد، حتی پس از تعدیل نمره قبل از مداخله با ANCOVA، تفاوت آماری معنادار نشان نداد (P>۰/۰۵).نتیجه گیری: موسیقی درمانی موجب بهبود درون گروهی کیفیت خواب کودکان مبتلا به اتیسم شد، اما اثر بین گروهی معناداری در مرحله بعد از مداخله و پیگیری یک ماهه مشاهده نشد. این یافته ها نشان می دهد که موسیقی درمانی می تواند به عنوان یک مداخله مکمل برای بهبود موقت خواب در این جمعیت مفید باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سید امیرحسین موسوی بهار
گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
فاطمه علایی کرهرودی
گروه کودکان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
جمیله محتشمی
دانشکده پرستاری و مامایی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
طیبه حسن طهرانی
مرکز تحقیقات مراقبت های مادر و کودک، پژوهشکده علوم و فناوری های بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :