هواداری به مثابه ابزارسیاست گذاری عمومی در عرصه های اقتصاد فرهنگی و دیپلماسی عامه پسند؛ باتاکید بر کی پاپ در ایران

دولت ها برای سیاست گذاری و برنامه ریزی در جهت اهداف و منافع عمومی، از روش ها و ابزارهای مختلفی استفاده می کرده اند؛ پیدایش رسانه های نوین باعث شده تا فرهنگ هواداری که حول صنایع فرهنگی و رسانه ای شکل می گیرد، به عنوان یکی از گونه های مختلف فرهنگ عامه پسند به مثابه ابزار اجرایی مورد توجه و استفاده سیاست گذاران در دولت ها و شرکت های تجاری جهانی قرار بگیرد. در این پژوهش ابتدا به معنا و مفهوم فرهنگ هواداری از منظر ریشه شناسی و نظری پرداخته شده و سپس رابطه آن با نظریه ابزارگرایی در سیاست گذاری عمومی تشریح شده است. سپس طبق سازه نظری اشاره شده و با استفاده از روش مصاحبه گروه های متمرکز آنلاین ، نقش فرهنگ هواداری در سیاست های اقتصادی و دیپلماسی عامه پسند کره جنوبی در ایران مورد مطالعه قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد ذیل مفهوم اقتصاد عاطفی دو مقوله « احساس عشق دو طرفه» و « حمایت به مثابه هویت هواداری» مهم ترین مکانیزم های تشویقی هواداران محسوب می شوند و ذیل مفهوم اقتصاد هدیه مقوله «دریافت محبت در ازای حمایت» به عنوان عنصر مهم در سیاست های اقتصادی هواداری کشف شد. همچنین ذیل مفهوم قدرت نرم و دیپلماسی عامه پسند مقولاتی چون «گرایش به زبان کره ای» و «گرایش به تاریخ و فرهنگ کره ای» دسته بندی شد.

کلیدواژه ها:

هواداری ، سیاست گذاری عمومی ، ابزارگرایی ، فندام ، سلبریتی ، کی پاپ ، دیپلماسی عامه پسند