بررسی تطبیقی بازنمایی آنلاین دو جاذبه ی میراثی-معنوی ایران و ترکیه در چارچوب دیپلماسی فرهنگی: مورد مطالعه مسجد گوهرشاد مشهد و مسجد کبود استانبول

در عصر دیجیتال، بازنمایی آنلاین میراث معنوی به عرصه ای راهبردی برای دیپلماسی فرهنگی و قدرت نرم ملت ها تبدیل شده است. کیفیت حضور یک جاذبه در فضای مجازی، تعیین کننده «به رسمیت شناخته شدن» نمادهای هویتی یک کشور در افکار عمومی جهانی است. مقاله ی حاضر به بررسی تطبیقی بازنمایی آنلاین دو مسجد شاخص می پردازد: مسجد گوهرشاد در مشهد (نماد میراث شیعی و هنر ایرانی-اسلامی) و مسجد کبود در استانبول (پرچم دار دیپلماسی فرهنگی ترکیه). پرسش اصلی آن است که چه تفاوت های بنیادینی در بازنمایی دیجیتال این دو وجود دارد و این شکاف چه دلالت هایی برای دیپلماسی فرهنگی ایران دارد. پژوهش به روش مطالعه موردی و با پروتکل جست وجوی نظام مند انجام شده و داده ها در پنج دسته مقایسه شده اند. یافته ها نشان می دهد مسجد کبود از اکوسیستم دیجیتال چندلایه، رسمی و حرفه ای برخوردار است، در حالی که مسجد گوهرشاد فاقد صفحه رسمی، محتوای بین المللی جذاب و تعامل معنادار کاربران است؛ حتی هویت شیعی آن در نتایج جست وجو به درستی بازنمایی نمی شود. این شکاف صرفا یک عقب ماندگی فنی نیست، بلکه نقصی راهبردی در دیپلماسی فرهنگی ایران است که فرصت های گفت وگوی بین فرهنگی و قدرت نرم جمهوری اسلامی را تضعیف می کند. مقاله در پایان ۱۷ پیشنهاد عملیاتی برای ارتقای حضور آنلاین مسجد گوهرشاد ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

دیپلماسی فرهنگی ، بازنمایی آنلاین ، قدرت نرم دیجیتال ، میراث معنوی ، مسجد گوهرشاد ، مسجد کبود ، گردشگری میراثی