نقش دیپلماسی فرهنگی در تقویت پیوندهای اجتماعی و امنیت منطقه ای (مطالعه موردی: خوزستان و کرانه های خلیج فارس)

مطالعات ژئوپلیتیک و اجتماعی در کرانه های خلیج فارس، به ویژه در استان خوزستان، در بستر تحولات سیاسی، قومی و اقتصادی، به یکی از محورهای اصلی تحلیل های بین المللی و منطقه ای تبدیل شده است. این مقاله با بهره گیری از چارچوب نظری ترکیبی شامل «نظریه پیوند اجتماعی» (هیرشی)، «نظریه همبستگی اجتماعی» (دورکیم)، «نظریه جهانی شدن» و «مفهوم هویت فرهنگی و دیپلماسی فرهنگی»، به تحلیل پیوندهای اجتماعی در خوزستان و تاثیر آن بر روابط داخلی و بین المللی ایران می پردازد. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها به شیوه کتابخانه ای و اسنادی، با پایش انتقادی منابع معتبر شامل مقالات، گزارش های راهبردی، اسناد بالادستی و آمارهای رسمی گردآوری و با استفاده از استنتاج منطقی تحلیل شده اند. هدف تحقیق، بررسی چگونگی تاثیر تحولات اجتماعی، قومی و اقتصادی استان خوزستان بر سیاست های ژئوپلیتیک ایران در حوزه خلیج فارس و ارزیابی نقش دیپلماسی فرهنگی در تقویت همگرایی منطقه ای است. پرسش اصلی آن است که پیوندهای قومی و هویتی در خوزستان چگونه بر تحولات ژئوپلیتیکی ایران در کرانه های خلیج فارس و روابط بین المللی آن تاثیر می گذارند، و دیپلماسی فرهنگی تا چه اندازه می تواند پیوندهای اجتماعی و امنیت منطقه ای را تقویت کند؟ یافته ها نشان می دهد که تحولات اجتماعی و فرهنگی خوزستان، تحت تاثیر سیاست های قومی و جهانی شدن، موجب بازتعریف هویت های قومی و ملی شده است. همچنین پیچیدگی های اقتصادی این استان در زمینه منابع انرژی و تجارت، زمینه ساز همکاری های دوجانبه و چندجانبه با کشورهای همسایه و تقویت امنیت منطقه ای است.

کلیدواژه ها:

کرانه های خلیج فارس ، خوزستان ، پیوند اجتماعی ، دیپلماسی فرهنگی ، دیپلماسی زیارت