مناسبات هم فرهنگی اتباع افغان در مواجهه با شهروندان قمی

حضور مهاجران افغان در شهر قم، به دلیل اشتراک های تاریخی، زبانی و مذهبی، از یک سو فرصت های تعامل و همگرایی ایجاد کرده و از سوی دیگر چالش های هویتی، فرهنگی و اجتماعی فراوانی به همراه داشته است. پژوهش حاضر با هدف شناخت بهتر و تسهیل مناسبات میان فرهنگی افغان ها و شهروندان قمی از نظریه هم فرهنگی اورب که رفتار گروه های اقلیت در مواجهه با گروه های غالب را در سه استراتژی اصلی (انطباق، سازش، جداسازی) و در سطوح مختلف (منفعل، فعال، بیش فعال) تحلیل می کند، بهره برده است. در این پژوهش مهاجران افغان به عنوان گروه اقلیت و شهروندان قمی به عنوان گروه غالب در نظر گرفته شدند. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و با رویکرد کیفی است. با روش پدیدارشناسانه با سی نفر از مهاجران افغان مقیم قم مصاحبه شد تا جهت گیری های ارتباطی شان بر اساس نظریه اورب تحلیل شود. نتایج نشان داد مهاجران افغان در تعامل با شهروندان قمی جهت گیری های ارتباطی متنوعی اتخاذ می کنند. رویکرد مهاجران با سابقه و سن بالا و با تجربه خاطرات تلخ، سازش کارانه از نوع منفعل است. افراد کم سن تر، رویکردهایی چون سازش منفعل و فعال و انطباق منفعل و فعال را پیش گرفتند . نسل های جدیدتر در پی رویکردهای فوق یا رویکرد جدید خارج از رویکردهای متصور در نظریه هم فرهنگی اورب و با عنوان انطباق کامل هستند؛ نسلی که قصد ساختن جامعه ای همگرا دارند، آن ها به دنبال تحول در نوع نگرش جامعه میزبان هستند تا بتوانند بهتر از نسل های پیشینشان زندگی کنند.

کلیدواژه ها:

ارتباطات میان فرهنگی ، مهاجران افغان ، نظریه هم فرهنگی ، شهروندان قمی