تاثیر تحول دیجیتال بر تاب آوری سایبری سازمان ها: نقش قابلیت های پویا و حکمرانی امنیت اطلاعات

تحول دیجیتال به یکی از مهم ترین پیشران های تغییر در ساختار، فرایندها، مدل های کسب وکار و شیوه های خلق ارزش سازمان ها تبدیل شده است. با وجود آنکه استفاده گسترده از رایانش ابری، هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، کلان داده و پلتفرم های دیجیتال می تواند چابکی، نوآوری و بهره وری سازمانی را افزایش دهد، وابستگی فزاینده به زیرساخت های دیجیتال هم زمان سطح و پیچیدگی مواجهه سازمان ها با تهدیدهای سایبری را افزایش می دهد. ازاین رو، صرف افزایش سرمایه گذاری فناورانه الزاما به افزایش تاب آوری سایبری منجر نمی شود و سازمان ها به قابلیت های مدیریتی و حاکمیتی مکمل نیاز دارند.هدف این مقاله توسعه یک چارچوب مفهومی برای تبیین رابطه میان تحول دیجیتال و تاب آوری سایبری سازمانی، با تاکید بر نقش میانجی قابلیت های پویا و نقش تعدیل گر حکمرانی امنیت اطلاعات است. چارچوب پیشنهادی با تلفیق نظریه قابلیت های پویا، ادبیات تحول دیجیتال، تاب آوری سازمانی و حکمرانی امنیت اطلاعات، استدلال می کند که تحول دیجیتال از طریق ایجاد دسترسی بهتر به داده، افزایش دیدپذیری، اتوماسیون، یکپارچگی سامانه ها و توسعه ظرفیت های تحلیلی می تواند تاب آوری سایبری را تقویت کند؛ بااین حال، تحقق این اثر به توانایی سازمان در «حس کردن» تهدیدها، «بهره برداری» از فرصت های فناورانه و «بازپیکربندی» منابع و فرایندهای امنیتی وابسته است. علاوه بر این، حکمرانی موثر امنیت اطلاعات می تواند با همسوسازی راهبرد امنیت سایبری با اهداف کسب وکار، تعیین مسئولیت ها، مدیریت ریسک، نظارت مدیریتی و ایجاد فرهنگ امنیتی، اثر تحول دیجیتال بر قابلیت های تاب آوری سایبری را تقویت کند.بر اساس چارچوب پیشنهادی، هفت فرضیه اصلی درباره روابط مستقیم و میانجی و تعدیلی متغیرها ارائه می شود. مقاله در نهایت مجموعه ای از پیامدهای نظری و مدیریتی برای سازمان هایی ارائه می کند که در مسیر تحول دیجیتال قرار دارند و هم زمان باید توانایی پیشگیری، جذب، پاسخ، بازیابی و یادگیری از اختلالات سایبری را توسعه دهند.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، تاب آوری سایبری ، قابلیت های پویا ، حکمرانی امنیت اطلاعات ، امنیت سایبری ، قابلیت سازمانی ، مدیریت ریسک سایبری.