بررسی اثربخشی برنامه تغییر ذهنیت دوئیک بر جهت گیری هدف و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دختر پایه پنجم شهر سرایان

در دوره ابتدایی، باورهای انگیزشی دانش آموزان از جمله جهت گیری هدف و خودکارآمدی تحصیلی نقش مهمی در نحوه مواجهه آنان با تکالیف درسی و پایداری در برابر دشواری های تحصیلی ایفا می کنند. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامه تغییر ذهنیت دوئیک بر جهت گیری هدف و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دختر پایه پنجم شهر سرایان انجام شد. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی شهر سرایان در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود (۶۱۷ نفر). از جامعه فوق ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. شرکت کنندگان هر دو گروه پرسشنامه های جهت گیری هدف میدگلی و همکاران (۱۹۹۸) و خودکارآمدی تحصیلی مورگان و همکاران (۱۹۹۹) را در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون تکمیل کردند. بسته آموزشی تغییر ذهنیت دوئیک در ۸ جلسه ۴۵ دقیقه ای بر روی گروه آزمایش اجرا شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره با استفاده از نرم افزار۲۵ SPSS تجزیه وتحلیل شدند. نتایج نشان داد که پس از کنترل نمرات پیش آزمون، آموزش برنامه تغییر ذهنیت دوئیک بر جهت گیری هدف و خودکارآمدی تحصیلی تاثیر معناداری داشته است و میزان تبیین واریانس (مجذور اتا) به ترتیب ۶/۶۳ و ۴/۷۹ درصد بود(۰۰۱/۰>p). بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود معلمان و مشاوران دوره ابتدایی از برنامه های آموزشی مبتنی بر ذهنیت رشد به عنوان بخشی از فعالیت های انگیزشی مکمل کلاسی استفاده کنند تا زمینه تقویت باورهای خودکارآمدی و گرایش به اهداف یادگیری سازگارانه در دانش آموزان فراهم شود.

کلیدواژه ها:

ذهنیت دوئیک ، جهت گیری هدف ، خودکارآمدی تحصیلی ، دانش آموز.