پیش بینی صمیمیت زناشویی بر اساس ذهن آگاهی در دانشجویان متاهل دانشگاه پیام نور

هدف اصلی تحقیق، پیش بینی صمیمیت زناشویی بر اساس ذهن آگاهی در دانشجویان متاهل دانشگاه پیام نور پاکدشت بود. نوع تحقیق، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق را کلیه دانشجویان متاهل دانشگاه پیام نور پاکدشت در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد ۷۹۱ نفر تشکیل دادند. با توجه به حجم جامعه آماری و با استفاده از جدول مورگان ، تعداد ۲۶۰ نفر به عنوان حجم نمونه تحقیق تعیین گردید.روش نمونه گیری تحقیق، تصادفی طبقه ای بود. ابزارهای تحقیق شامل فرم کوتاه پرسشنامه ذهن آگاهی فرایبورگ، مقیاس صمیمیت زناشویی تامپسون و والکر بود. از شاخص های آمار توصیفی جهت توصیف متغیرهای تحقیق استفاده گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیه های تحقیق از آزمونهای چولگی و کشیدگی ، رگرسیون خطی ساده و چندگانه استفاده شد. تمامی محاسبات آماری در نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ انجام گرفت. نتایج نشان داد که ذهن آگاهی بر صمیمیت زناشویی تاثیر معناداری دارد(p=۰.۰۰۱). در ضمن اندازه اثر ذهن آگاهی بر صمیمیت زناشویی، ۴۵ درصد و بر رابطه موثر والد- فرزندی ، ۳۹ درصد است. از بین مولفه های رابطه موثر والد فرزندی، ذهن آگاهی بر مولفه های تعارض و صمیمیت تاثیر معناداری دارد (p=۰.۰۰۱) و بر مولفه وابستگی تاثیر معناداری ندارد(p=۰.۰۹۳). همچنین ذهن آگاهی به ترتیب بیشترین اندازه اثر را بر تعارض، صمیمیت و وابستگی دارد. در ضمن ذهن آگاهی توان پیش بینی رابطه موثر والد – فرزندی و صمصمین زناشویی را دارد(p=۰.۰۰۱). بنابراین با افزایش میزان ذهن آگاهی والدین و جلب توجه آنها به وقایع و اتفاقات زمان حال و جلوگیری از داوری و قضاوت درخصوص رفتارهای دیگران، می توان میزان رابطه والد- فرزندی و صمیمیت زناشویی را بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

رابطه والد فرزندی ، صمیمیت زناشویی ، ذهن آگاهی ، دانشجویان متاهل