بررسی رابطه خودکارآمدی تحصیلی، انگیزش درونی و احساس شایستگی با استمرار یادگیری و مسئولیت پذیری آموزشی دانش آموزان

موفقیت تحصیلی دانش آموزان تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل شناختی، روان شناختی، انگیزشی و محیطی قرار دارد. در این میان، خودکارآمدی تحصیلی، انگیزش درونی و احساس شایستگی از جمله متغیرهایی هستند که می توانند با نحوه مشارکت دانش آموزان در فعالیت های آموزشی و چگونگی مواجهه آنان با دشواری های یادگیری ارتباط داشته باشند. استمرار یادگیری و مسئولیت پذیری آموزشی نیز از شاخص های مهم رشد تحصیلی محسوب می شوند و بر توانایی دانش آموزان برای پیگیری اهداف، انجام منظم وظایف و پذیرش مسئولیت فعالیت های آموزشی تاکید دارند هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه خودکارآمدی تحصیلی، انگیزش درونی و احساس شایستگی با استمرار یادگیری و مسئولیت پذیری آموزشی دانش آموزان است. خودکارآمدی تحصیلی به باور دانش آموز درباره توانایی انجام تکالیف و دستیابی به اهداف آموزشی اشاره دارد، درحالی که انگیزش درونی بر علاقه و رضایت حاصل از خود فرایند یادگیری تاکید می کند. احساس شایستگی نیز بیانگر ادراک فرد از توانمندی و اثربخشی خود در انجام فعالیت هاست. در مقابل، استمرار یادگیری به حفظ تلاش و پیگیری اهداف آموزشی در طول زمان مربوط می شود و مسئولیت پذیری آموزشی، تعهد به وظایف تحصیلی و پذیرش پیامدهای رفتار فردی را در بر می گیرد. توجه هم زمان به خودکارآمدی تحصیلی، انگیزش درونی و احساس شایستگی می تواند زمینه شناخت جامع تری از عوامل مرتبط با استمرار یادگیری و مسئولیت پذیری آموزشی فراهم سازد. یافته های حاصل از پژوهش های تجربی آینده می توانند برای طراحی برنامه های آموزشی متناسب با نیازهای دانش آموزان، تقویت استقلال تحصیلی، بهبود راهبردهای یادگیری و افزایش تعهد نسبت به وظایف آموزشی سودمند باشند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی تحصیلی ، انگیزش درونی ، احساس شایستگی ، استمرار یادگیری ، مسئولیت پذیری آموزشی ، دانش آموزان.