بررسی تاثیر به کارگیری ابزارهای دست ساز چندحسی بر کاهش اختلالات یادگیری و افزایش انگیزه در درس ریاضی

پژوهش حاضر به بررسی تاثیر به کارگیری ابزارهای دست ساز چندحسی بر کاهش اختلالات یادگیری و افزایش انگیزه در درس ریاضی می پردازد. ریاضی، به سبب ماهیت انتزاعی و زنجیره ای خود، یکی از درسی ترین زمینه های بروز ناکامی تحصیلی و شکل گیری اختلالات یادگیری به شمار می آید؛ زیرا هر مفهوم بر مفهوم پیشین استوار است و ضعف در یک حلقه، تمام زنجیره یادگیری را سست می کند. در چنین شرایطی، آموزش انتزاعی و مبتنی بر سخنرانی، نه تنها مانع شکل گیری تصویر ذهنی روشن از مفاهیم می شود، بلکه سبب می گردد دانش آموز تجربه های مکرر شکست را به حساب ناتوانی شخصی خود بگذارد و انگیزه اش به تدریج فرو ریزد. در این مقاله، ضمن تبیین مبانی نظری آموزش چندحسی و نقش ابزارهای دست ساز، مولفه های اختلالات یادگیری ریاضی و انگیزه تحصیلی به گونه ای تحلیلی بررسی می شود و سازوکارهای اثرگذاری این ابزارها بر یادگیری و انگیزه توضیح داده می شود. در ادامه، اصول طراحی ابزار، مراحل اجرای درس، نقش معلم و آسیب های احتمالی این رویکرد تحلیل می گردد. یافته های تحلیلی نشان می دهد ابزارهای دست ساز چندحسی، از راه درگیری همزمان مسیرهای دیداری، شنیداری، لمسی و حرکتی، کاهش بار شناختی، عینی سازی مفاهیم انتزاعی و فراهم کردن تجربه های کوچک موفقیت، هم فرآیند یادگیری مفاهیم ریاضی را روان تر می سازند و هم موجب کاهش نشانه های اختلال یادگیری و افزایش انگیزه درونی دانش آموز می شوند.

کلیدواژه ها:

ابزارهای دست ساز چندحسی ، اختلالات یادگیری ریاضی ، انگیزه درونی ، آموزش چندحسی ، یادگیری ملموس ، دوره ابتدایی.