تاثیر بازخورد مستمر بر کاهش خطاهای آزمونی و افزایش پیشرفت تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بازخورد مستمر و سازنده بر کاهش خطاهای آزمونی و ارتقای سطح پیشرفت تحصیلی دانش آموزان به مرحله اجرا درآمد. این مطالعه از منظر هدف کاربردی و از حیث ماهیت و شیوه گردآوری داده ها در زمره پژوهش های نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل قرار دارد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود که نمونه ای به تعداد ۶۰ نفر به شیوه نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. روند مداخله بدین گونه بود که گروه آزمایش به مدت هشت هفته آموزشی به شکل نظام مند پس از هر فعالیت کلاسی و آزمون های تکوینی کوتاه مدت، بازخوردهای توصیفی، تشخیصی و راهبردهای اصلاحی مستمر دریافت نمود، در حالی که گروه کنترل تنها شیوه های مرسوم نمره دهی بدون بازخورد تفصیلی را تجربه کرد. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل آزمون های استاندارد پیشرفت تحصیلی و سیاهه تحلیل خطاهای شناختی و مهارتی در پاسخ برگ ها بود. برای ارزیابی فرضیه ها و مدل تحلیل مطالب از آزمون های تحلیل کوواریانس تک متغیری و چندمتغیری به همراه شاخص های آمار توصیفی در نرم افزار آماری استفاده شد. یافته های حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که تفاوت معناداری میان میانگین نمرات دو گروه در پس آزمون وجود دارد، به طوری که ارائه بازخورد مستمر توانسته است با رفع کج فهمی های شناختی، خطاهای بی دقتی و مفهومی فراگیران را در موقعیت های ارزشیابی به میزان چشمگیری کاهش دهد. علاوه بر این، نتایج بیانگر آن بود که این رویکرد انگیزش و خودتنظیمی یادگیرندگان را تقویت کرده و به بهبود معنادار پیشرفت تحصیلی منجر شده است. بر اساس نتایج به دست آمده، به کارگیری بازخورد مستمر به عنوان یک اهرم آموزشی موثر در نظام سنجش کلاسی جهت پیشگیری از خطاهای مکرر و تثبیت یادگیری پایدار توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

بازخورد مستمر ، خطاهای آزمونی ، پیشرفت تحصیلی ، سنجش تکوینی ، خودتنظیمی یادگیری