اسلوب های رفتاری در میان دانش آموزان

رفتار دانش آموز در کلاس درس تنها نمود پویایی کلاسی نیست؛ بلکه نشانه ای از فرایندهای شناختی، هیجانی، اجتماعی و انگیزشی اوست. مطالعه کلاسیک توماس و چس (Thomas & Chess) نشان داد تفاوت های رفتاری از نخستین روزهای زندگی قابل مشاهده اند، پایه زیستی دارند و در تعامل با محیط شکل می گیرند (S۱)؛ پژوهش های بعدی نیز چارچوب هایی مانند مدل رفتاری دیسک (DiSC) را برای توصیف الگوهای تعامل انسان ها عرضه کرده اند (S۲). هدف این مقاله شرح مفهوم اسلوب رفتاری، تمایز آن از مفاهیم همجوار، معرفی الگوهای رایج رفتاری دانش آموزان و ارائه راهکارهای مدیریتی و تربیتی متناسب با هر اسلوب است. یافته اصلی مقاله این است که هیچ اسلوب رفتاری «درست» یا «نادرست» مطلق وجود ندارد؛ معنای اسلوب در تطبیق آن با بافت، تکلیف و نیازهای آموزشی آشکار می شود. توصیه نهایی مقاله، گذار معلمان از «مدیریت رفتار» به «درک رفتار و تقویت انگیزش درونی» است.

کلیدواژه ها:

اسلوب رفتاری ، تمپرامنت ، الگوهای رفتاری ، مدیریت کلاس و مداخله تربیتی