«فنون پرسشگری و گفت وگوی سقراطی در کلاس های درس فعال»

این پژوهش به بررسی نقش راهبردی فنون پرسشگری و به کارگیری روش گفت وگوی سقراطی در ارتقای سطح یادگیری فعال در محیط های آموزشی می پردازد. در پارادایم های آموزشی سنتی، تمرکز بر انتقال دانش از معلم به دانش آموز بوده است، اما با تحول در نظریه های یادگیری، نیاز به بازتعریف تعاملات کلاسی جهت تقویت تفکر انتقادی و حل مسئله بیش از پیش احساس می شود. هدف اصلی این مطالعه، تبیین چگونگی تبدیل فضای کلاس از یک محیط دریافت کننده به یک فضای پرسش گر و تعامل محور از طریق تکنیک های پرسشگری سقراطی است. روش تحقیق در این نوشتار از نوع کتابخانه ای و توصیفی-تحلیلی است که در آن با بازخوانی متون نظری و تجربی، سازوکارهای پرسشگری موثر در مدیریت کلاس بررسی شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از پرسش های باز و سلسله مراتب سقراطی نه تنها باعث درگیری ذهنی عمیق تر فراگیران می شود، بلکه از طریق مدیریت هوشمندانه سکوت و زمان انتظار، بستری را برای خودارزیابی و استدلال منطقی فراهم می آورد. در نهایت، این مقاله پیشنهاد می کند که توانمندسازی معلمان در مهارت های گفت وگومحور، ضرورتی انکارناپذیر برای گذار از مدیریت کنترل گرانه به مدیریت تسهیل گر در کلاس های فعال است.

کلیدواژه ها:

گفت وگوی سقراطی ، فنون پرسشگری ، یادگیری فعال ، مدیریت کلاس ، تفکر انتقادی.