بررسی تاثیر آموزش معکوس بر یادگیری و مشارکت دانش آموزان در درس شیمی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش آموزش معکوس بر میزان یادگیری و مشارکت دانش آموزان در درس شیمی انجام شد. آموزش معکوس به عنوان یکی از رویکردهای نوین یادگیری ترکیبی، با جابه جایی زمان ارائه محتوا و انجام فعالیت های کلاسی، فرصت تعامل بیشتر و یادگیری فعال تر را فراهم می کند. این مطالعه با روش نیمه تجربی و طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل، بر روی دانش آموزان پایه دهم رشته علوم تجربی انجام گرفت. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر و پسر مدارس متوسطه دوم بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش در طول یک نیم سال تحصیلی با روش آموزش معکوس و گروه کنترل با روش سنتی آموزش دیدند. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون پیشرفت تحصیلی محقق ساخته با پایایی قابل قبول و پرسش نامه سنجش مشارکت کلاسی بود. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که بین میانگین نمرات یادگیری و مشارکت دانش آموزان دو گروه در سطح معناداری تفاوت وجود دارد؛ به گونه ای که گروه آزمایش عملکرد بهتری در یادگیری مفاهیم شیمی و مشارکت فعال در فعالیت های کلاسی داشت. همچنین میزان رضایت دانش آموزان از این روش آموزشی بالا بود. یافته ها حاکی از آن است که آموزش معکوس با فراهم سازی فرصت یادگیری خودمحور و تعامل سازنده، می تواند به عنوان راهبردی موثر در بهبود کیفیت آموزش شیمی به کار گرفته شود. بر این اساس، پیشنهاد می شود معلمان شیمی با بهره گیری از فناوری های آموزشی، زمینه اجرای این روش را در کلاس های درس فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

آموزش معکوس ، یادگیری ، مشارکت دانش آموزان ، درس شیمی ، یادگیری ترکیبی