سواد هوش مصنوعی در برنامه درسی، ضرورت، چارچوب و موانع اجرایی

با گسترش روزافزون فناوری های هوشمند، نظام های آموزشی سنتی در حال گذر از تحولی بنیادین هستند. مقاله حاضر با نگاهی جامع به نقش هوش مصنوعی در اکوسیستم یاددهی-یادگیری، به تحلیل ظرفیت ها، چالش ها و افق های پیش روی این فناوری در ارتقای کیفیت آموزش می پردازد. در بخش نخست، ظرفیت های هوش مصنوعی شامل طراحی مسیرهای یادگیری تطبیقی برای فراگیران، شناسایی هوشمند نقاط ضعف و قوت از طریق تحلیل داده ها، ارائه بازخورد آنی و همچنین تسهیل فرآیند تدریس و کاهش بارهای کارشناسی و اداری برای معلمان مورد بررسی قرار می گیرد. در بخش دوم، موانع و چالش های پیش رو همچون دغدغه های اخلاقی و حریم خصوصی داده های یادگیرندگان، شکاف دیجیتال و نابرابری در دسترسی به زیرساخت های فناورانه، خطر اتکای بیش از حد به سامانه های خودکار و ضرورت بازآموزی و ارتقای سواد هوش مصنوعی در معلمان تحلیل می شود. در بخش پایانی، مقاله با ترسیم افق های پیش رو و آینده پژوهی آموزش، به ارائه راهکارهای عملیاتی برای مدیریت این چالش ها و شکل گیری همزیستی سازنده میان انسان و هوش مصنوعی می پردازد. یافته های این پژوهش می تواند راهنمای موثری برای معلمان، مدیران آموزشی، سیاست گذاران و پژوهشگران حوزه فناوری های آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، یاددهی-یادگیری ، یادگیری تطبیقی ، آموزش شخصی سازی شده ، چالش های اخلاقی و فناورانه ، شکاف دیجیتال ، آینده پژوهی آموزش ، همزیستی انسان و هوش مصنوعی.