بررسی رابطه ویژگی های شخصیتی و مهارت های ارتباطی با کیفیت زندگی در زنان مطلقه مراجعه کننده به کمیته امداد شهر مینودشت

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه ویژگی های شخصیتی و مهارت های ارتباطی با کیفیت زندگی در زنان مطلقه مراجعه کننده به کمیته امداد شهر مینودشت می باشد. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه گردآوری اطلاعات توصیفی و از نظر موقعیت میدانی و از نظر نوع روش تحقیق همبستگی می باشد. جامعه آماری را کلیه زنان مطلقه مراجعه کننده به کمیته امداد شهر مینودشت در سال ۱۴۰۴ به تعداد ۷۸۱ نفر تشکیل داده اند که به روش نمونه گیری تصادفی ساده تعداد ۲۵۸ نفر از جدول گرجسی و مورگان به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه های استاندارد ویژگی های شخصیتی کاستا و مک کری (۱۹۸۹)، مهارت های ارتباطی بارتون (۱۹۹۱) و کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (۱۹۹۶) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون چندگانه به روش ورود با نرم افزار SPSS-۱۹ مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد بین ویژگی های شخصیتی و مهارت های ارتباطی با کیفیت زندگی زنان مطلقه رابطه معنادار وجود دارد. در بین ابعاد شخصیت، روان رنجوری با کیفیت زندگی رابطه معنادار و معکوس داشت؛ بین برون گرایی، تجربه پذیری، توافق پذیری و مسئولیت پذیری و کیفیت زندگی در برخی ابعاد روابط معناداری مشاهده شد. در حوزه مهارت های ارتباطی نیز بین مهارت های کلامی، شنودی، بازخورد و مهارت های ارتباطی کلی با کیفیت زندگی و برخی ابعاد آن روابط مثبت و معناداری مشاهده شد. روان رنجوری با ابعاد سلامت جسمی، سلامت روانی، روابط اجتماعی و سلامت محیطی رابطه معکوس و معنادار دارد. در مقابل، مهارت های ارتباطی کلی با سلامت جسمی، سلامت روانی، روابط اجتماعی، سلامت محیطی و کیفیت زندگی رابطه مثبت و معنادار نشان داد. نتایج تحلیل رگرسیون نیز بیانگر آن بود که ویژگی های شخصیتی شامل روان رنجوری، برون گرایی، تجربه پذیری، توافق پذیری و مسئولیت پذیری و همچنین مولفه های مهارت های ارتباطی شامل مهارت های کلامی و شنودی، توانایی پیش بینی معنادار کیفیت زندگی زنان مطلقه را دارند.

کلیدواژه ها:

ویژگی های شخصیتی ، مهارت های ارتباطی ، کیفیت زندگی ، زنان مطلقه