تحلیل نقش هوش مصنوعی در تحول شیوه های تدریس معلمان و طراحی الگوهای نوین آموزش متناسب با تفاوت های فردی، سبک های یادگیری و نیازهای آموزشی دانش آموزان در مدارس دوره ابتدایی و متوسطه

ظهور و گسترش سریع فناوری های هوش مصنوعی در دو دهه اخیر، نظام های آموزشی جهان را با تحولی بنیادین مواجه ساخته است. این پژوهش با هدف تحلیل نقش هوش مصنوعی در تحول شیوه های تدریس معلمان و طراحی الگوهای نوین آموزش متناسب با تفاوت های فردی، سبک های یادگیری و نیازهای آموزشی دانش آموزان در مدارس دوره ابتدایی و متوسطه انجام شده است. روش پژوهش از نوع تحلیلی–توصیفی بوده و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات علمی معتبر داخلی و بین المللی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی با بهره گیری از الگوریتم های یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و تحلیل پیش بینانه، امکان شخصی سازی یادگیری، تحلیل داده های آموزشی، ارائه بازخورد فوری و طراحی مسیرهای یادگیری تطبیقی را فراهم می سازد. نقش معلم از انتقال دهنده صرف محتوا به طراح تجربه یادگیری، تسهیل گر گفت وگو و تحلیل گر پیشرفت دانش آموزان تحول می یابد. با این حال، چالش هایی نظیر نابرابری دسترسی به فناوری، مقاومت فرهنگی، کمبود آموزش معلمان، نگرانی های اخلاقی و حریم خصوصی، و نبود سیاست گذاری یکپارچه به ویژه در بافت ایران، بر موفقیت این تحول تاثیرگذار است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که هوش مصنوعی موتور محرک تحول مدارس است، اما معلم همچنان قلب فرآیند تربیت و یادگیری باقی می ماند و موفقیت این تحول مستلزم سیاست گذاری هوشمند، توسعه سرمایه انسانی و زیرساخت های مناسب است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تحول شیوه های تدریس ، یادگیری شخصی سازی شده ، تفاوت های فردی ، سبک های یادگیری ، آموزش تطبیقی ، مدارس ابتدایی و متوسطه ، معلم هوشمند