نقش عدالت آموزشی در بهبود عزت نفس و کاهش مشکلات یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی دارای اختلالات یادگیری

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش عدالت آموزشی در بهبود عزت نفس و کاهش مشکلات یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی دارای اختلالات یادگیری انجام شده است. عدالت آموزشی به عنوان یکی از مهم ترین راهبردهای تحقق آموزش برای همه، در دوره ابتدایی از جایگاه ویژه ای برخوردار است، زیرا این دوره پایه ای ترین مرحله شکل گیری هویت، اعتماد به نفس و مهارت های اجتماعی-تحصیلی کودکان با نیازهای ویژه محسوب می شود. دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری علاوه بر مشکلات تحصیلی با طرد اجتماعی، احساس ناکارآمدی، عزت نفس پایین، اضطراب و افسردگی مواجه هستند. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی دارای اختلالات یادگیری در شهر تهران بود که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه عدالت آموزشی، مقیاس عزت نفس و آزمون مشکلات یادگیری بود که روایی و پایایی آن ها مورد تایید قرار گرفت. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین عدالت آموزشی با عزت نفس دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و عدالت آموزشی می تواند پیش بینی کننده معناداری برای کاهش مشکلات یادگیری این دانش آموزان باشد. همچنین نتایج حاکی از آن بود که مولفه های عدالت آموزشی شامل دسترسی برابر به منابع، حمایت معلم و محیط یادگیری فراگیر، نقش تعیین کننده ای در بهبود عزت نفس و کاهش مشکلات یادگیری دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری دارند.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، اختلالات یادگیری ، عزت نفس ، آموزش فراگیر ، دانش آموزان ابتدایی.