بررسی تاثیر “ارزشیابی پورتفولیوی چندرسانه ای” بر “انگیزش درونی” و “خودکارآمدی تحصیلی” دانش آموزان

ارزشیابی در نظام های آموزشی معاصر، تنها وسیله ای برای سنجش میزان یادگیری دانش آموزان نیست، بلکه می تواند به عنوان ابزاری برای تقویت انگیزش، خودتنظیمی، تفکر انتقادی و احساس شایستگی آنان به کار گرفته شود. یکی از رویکردهای نوین در این زمینه، ارزشیابی پورتفولیوی چندرسانه ای است. پورتفولیوی چندرسانه ای مجموعه ای سازمان یافته از آثار، فعالیت ها، شواهد یادگیری، بازخوردها و تاملات دانش آموز است که در قالب هایی مانند متن، تصویر، صدا، ویدئو، نمودار، ارائه و فایل های تعاملی گردآوری می شود. هدف مقاله حاضر، بررسی تحلیلی تاثیر ارزشیابی پورتفولیوی چندرسانه ای بر انگیزش درونی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان است. روش مقاله، مروری تحلیلی است و با استفاده از مبانی نظری انگیزش خودتعیین گری، نظریه شناختی اجتماعی، نظریه یادگیری خودتنظیم و دیدگاه های نوین ارزشیابی تکوینی، رابطه میان متغیرهای پژوهش تبیین شده است. تحلیل مباحث نشان می دهد که پورتفولیوی چندرسانه ای، در صورت طراحی هدفمند، می تواند از طریق افزایش حق انتخاب، فراهم کردن فرصت تجربه موفقیت، آشکارسازی روند پیشرفت، تقویت خودارزیابی، ارائه بازخورد مستمر و ایجاد امکان بیان توانایی ها در قالب های گوناگون، انگیزش درونی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان را ارتقا دهد. بااین حال، تاثیر مثبت این شیوه به عواملی مانند کیفیت طراحی تکالیف، نقش معلم، دسترسی برابر به فناوری، شفافیت معیارهای ارزشیابی و پرهیز از تاکید افراطی بر محصول ظاهری وابسته است. بر اساس نتیجه گیری مقاله، پورتفولیوی چندرسانه ای زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که به عنوان فرایندی یادگیری محور و تاملی، نه صرفا پوشه ای دیجیتال برای جمع آوری آثار، اجرا شود.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی پورتفولیو ، پورتفولیوی چندرسانه ای ، انگیزش درونی ، خودکارآمدی تحصیلی ، ارزشیابی تکوینی ، یادگیری خودتنظیم ، فناوری آموزشی