بررسی تاثیر تحولات عصرجدید برروانشناسی آموزش رشد دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف واکاوی همه جانبه و ژرف نگر تاثیر تحولات شتابان عصر جدید، به ویژه همگرایی زیست بوم های دیجیتال، ارتباطات شبکه ای، و الگوریتم های هوش مصنوعی زاینده، بر ساحت های گوناگون روانشناسی آموزش و رشد چندبعدی دانش آموزان سامان یافته است. جهان معاصر دستخوش دگرگونی های ساختاری بنیادینی در معماری اطلاعات، شیوه های تعامل بین فردی، بازنمایی ذهنی و فرایندهای پردازش شناختی گشته که پیامد مستقیم آن بازآفرینی بنیادین تجربه زیسته، سازمان روانی و بافت یادگیری نسل نوپا است. شیوه و روند این پژوهش بر اساس رویکرد تحلیلی-مروری نظام مند پی ریزی شده است؛ به گونه ای که در گام نخست مبانی نظری کلاسیک و معاصر روانشناسی تحولی و تربیتی بازخوانی شده و در گام دوم با گردآوری اسناد سیاستی معتبر، گزارش های نهادهای بین المللی آموزشی و یافته های پژوهش های تجربی داخلی و خارجی پیرامون کارکردهای اجرایی مغز، انگیزش درون زاد، فراشناخت، تنظیم هیجان و عاملیت فردی دانش آموزان، داده های مفهومی استخراج گردیدند. در ادامه فرایند پژوهش، مضامین به دست آمده با تکیه بر نظریه های نظام های بوم شناختی، شناختی-اجتماعی و بار شناختی مورد بازخوانی و سنتز نقادانه قرار گرفت تا پیامدهای مثبت و آسیب شناختی دگرگونی های دیجیتال بر توانش های شناختی نظیر توجه پایدار و حافظه کاری، و همچنین ساحت های اجتماعی-عاطفی مانند خودتنظیمی، مقایسه اجتماعی و تعاملات همتایان تبیین گردد. برآیند این مسیر نشان می دهد که تحولات نوین اگرچه بسترهایی بی بدیل برای شخصی سازی مسیرهای یادگیری و بسط منابع شناختی خلق کرده اند، اما در صورت فقدان عاملیت فعال، انضباط فراشناختی و جهت دهی هدفمند تربیتی، بسترساز فرسودگی شناختی، ازهم گسیختگی زنجیره توجه و شکنندگی ساختارهای ارتباطی دانش آموزان خواهند شد؛ واقعیتی که ضرورت بازطراحی بنیادی مدل های روانشناختی آموزش را در کانون توجه قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

روانشناسی آموزش ، رشد دانش آموزان ، عصر دیجیتال