بررسی تاثیر هوش مصنوعی مولد بر پرورش خلاقیت ادبی و مهارت نگارش دانش آموزان دوره متوسطه

گسترش هوش مصنوعی مولد در محیط های آموزشی، فرصت های تازه ای برای بازنگری در شیوه های آموزش زبان و ادبیات فارسی و تقویت توانایی های نوشتاری دانش آموزان فراهم کرده است. نگارش خلاق، تولید ایده های ادبی، انتخاب واژگان مناسب، سازمان دهی مطالب، پرورش لحن شخصی و بازنویسی هدفمند از جمله مهارت هایی هستند که در دوره متوسطه اهمیت ویژه ای دارند و می توانند تحت تاثیر تعامل دانش آموزان با ابزارهای هوش مصنوعی مولد قرار گیرند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی مولد بر پرورش خلاقیت ادبی و مهارت نگارش دانش آموزان دوره متوسطه، به تحلیل ظرفیت ها، فرصت ها و چالش های آموزشی این فناوری می پردازد. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و بر پایه بررسی مبانی نظری و مطالعات مرتبط، نقش ابزارهای هوش مصنوعی مولد را در ایده پردازی، گسترش دایره واژگان، طراحی ساختار متن، بازخورددهی و اصلاح نوشته ها بررسی می کند. تحلیل موضوع نشان می دهد که استفاده هدفمند از این ابزارها می تواند به افزایش تنوع ایده ها، تسهیل فرایند نگارش، شناسایی برخی خطاهای زبانی و تقویت مهارت بازنگری در متن کمک کند. درعین حال، وابستگی بیش از حد به متن های تولیدشده، کاهش فرصت تمرین مستقل، تضعیف صدای شخصی نویسنده و پذیرش بی بررسی پیشنهادهای نادرست، از جمله چالش های احتمالی این فناوری هستند. بر این اساس، بهره گیری آموزشی از هوش مصنوعی مولد باید در چارچوبی هدایت شده و همراه با فعالیت های مستقل نگارشی، ارزیابی انتقادی خروجی ها و نظارت معلم صورت گیرد. نتیجه گیری مقاله بر این نکته تاکید دارد که هوش مصنوعی مولد زمانی می تواند به پرورش خلاقیت ادبی و ارتقای مهارت نگارش دانش آموزان کمک کند که نقش آن به پشتیبانی از تفکر، تجربه ورزی زبانی و بازنویسی محدود شود و مسئولیت اصلی خلق و پرداخت متن همچنان بر عهده دانش آموز باقی بماند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، خلاقیت ادبی ، مهارت نگارش ، آموزش زبان و ادبیات فارسی ، دانش آموزان دوره متوسطه ، نگارش خلاق ، ایده پردازی ادبی ، بازخورد نوشتاری ، تفکر انتقادی ، یادگیری هوشمند.