بررسی نقش جو عاطفی کلاس درس بر شکوفایی استعداد و انگیزش پیشرفت دانش آموزان

محیط یادگیری فراتر از سازه های فیزیکی، فضایی روان شناختی و هیجانی است که اثر مستقیمی بر کارکردهای شناختی و جهت گیری های انگیزشی فراگیران بر جای می گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش جو عاطفی کلاس درس بر شکوفایی استعدادها و انگیزش پیشرفت دانش آموزان تدوین شده است. روش این پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و با تکیه بر یافته های نظریه های انگیزش شناختی (به ویژه نظریه خودتعیین گری) و روان شناسی تحولی انجام گرفته است. تحلیل مولفه ها نشان می دهد که تعاملات مثبت معلم-دانش آموز، بازخوردهای حمایتی، امنیت روانی و کاهش اضطراب ارزیابی، نقشی کلیدی در گذار از انگیزش بیرونی به انگیزش درونی ایفا می کنند. همچنین فضایی که در آن اشتباهات به عنوان فرصت های یادگیری تلقی شوند، ریسک پذیری فکری و خلاقیت را تقویت کرده و بستر لازم را برای ظهور استعدادهای بالقوه فراهم می سازد. در پایان، راهکارهای عملی برای معلمان در راستای خلق خرده نظام های کلاسی ایمن و انگیزه بخش پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

جو عاطفی ، انگیزش پیشرفت ، شکوفایی استعداد ، امنیت روانی ، خودتعیین گری ، تعامل معلم-دانش آموز.