نقش آموزش مهارت هدف گذاری در افزایش مسئولیت پذیری دانش آموزان نسبت به مسیر تحصیلی خود

آموزش مهارت هدف گذاری به عنوان یکی از مولفه های اساسی یادگیری خودتنظیمی، نقش محوری در شکل دهی مسئولیت پذیری تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. هدف گذاری موثر به دانش آموزان کمک می کند تا مسیر تحصیلی خود را آگاهانه انتخاب کرده و نسبت به پیامدهای تصمیم های آموزشی خویش پاسخگو باشند. پژوهش های نظری و تجربی نشان می دهند که آموزش هدف گذاری، با تقویت خودآگاهی، برنامه ریزی، پایش پیشرفت و خودارزیابی، زمینه های درونی سازی مسئولیت را فراهم می سازد. نظریه های شناختی-اجتماعی، خودتعیینی و تنظیم هیجان، سازوکارهای روان شناختی این رابطه را تبیین می کنند. شواهد حاکی از آن است که دانش آموزان آموزش دیده در مهارت هدف گذاری، تعهد بیشتری به اهداف تحصیلی، پایداری بیشتر در تکالیف و نگرش مثبت تری نسبت به مسئولیت پذیری نشان می دهند. این آموزش همچنین با بهبود روابط معلم-دانش آموز و مشارکت خانواده، محیطی حمایتی برای پذیرش مسئولیت فراهم می آورد. با این حال، اثربخشی آن به کیفیت اجرا، متناسب سازی رشدی و تداوم مداخله وابسته است. مرور حاضر با تلفیق دیدگاه های نظری و یافته های پژوهشی، چارچوبی منسجم برای درک نقش آموزش هدف گذاری در ارتقای مسئولیت پذیری تحصیلی ارائه می دهد. یافته ها بر ضرورت گنجاندن هدف گذاری در برنامه های درسی و تربیت معلم تاکید می کنند. در نهایت، پیشنهادهایی برای پژوهش های آینده با تمرکز بر طراحی مداخله های بومی و سنجش طولی مسئولیت پذیری ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

هدف گذاری ، مسئولیت پذیری تحصیلی ، خودتنظیمی یادگیری ، مسیر تحصیلی ، آموزش مهارت های زندگی