«تغییر نقش معلم از «منبع دانش» به «تسهیل گر هوشمند» در عصر هوش مصنوعی»

گسترش روزافزون فناوری های هوش مصنوعی در محیط های آموزشی، ساختار سنتی تدریس که در آن معلم به عنوان منبع انحصاری انتقال دانش شناخته می شد را با چالش های بنیادین مواجه کرده است. هدف اصلی این پژوهش، واکاوی گذار نقش معلم از «مبدا انتقال اطلاعات» به «تسهیل گر هوشمند» در اکوسیستم آموزشی نوین است. در این رویکرد، معلم دیگر نه به عنوان متصدی یک سویه انتقال محتوا، بلکه در قامت راهبری استراتژیک عمل می کند که فرآیند یادگیری شخصی سازی شده را هدایت کرده و مهارت های تفکر انتقادی و سواد الگوریتمیک را در فراگیران تقویت می نماید. یافته های این مطالعه نشان می دهد که هم افزایی میان توانمندی های عاطفی و اخلاقی انسان با قابلیت های پردازشی هوش مصنوعی، نه تنها جایگاه معلم را تضعیف نمی کند، بلکه با کاهش بار کارهای اجرایی و تکراری، فضای لازم برای پرورش خلاقیت و تعاملات انسانی عمیق تر را فراهم می آورد. در نهایت، گذار به این نقش نوین، پیش شرطی ضروری برای تحول در نظام آموزشی و آمادگی دانش آموزان برای مواجهه با پیچیدگی های عصر دیجیتال محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تسهیل گر هوشمند ، تحول آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، سواد دیجیتال ، نقش معلم.