تاثیر مدیریت مدرسه محور بر افزایش مشارکت دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تحلیل تاثیر گذار از الگوهای مدیریت متمرکز به سوی مدرسه محور" href="https://civilica.com/search/paper/k-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA%20%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%87%20%D9%85%D8%AD%D9%88%D8%B1/">مدیریت مدرسه محور بر کیفیت و کمیت مشارکت دانش آموزان انجام شده است. با توجه به ماهیت تحلیلی-مروری مقاله، روش پژوهش مبتنی بر مرور نظام مند و تحلیل انتقادی پیشینه پژوهش، مبانی نظری (شامل مدل های SBM، نردبان مشارکت هارت و نظریه خودتعیین گی دسی و رایان) و شواهد تجربی داخلی و بین المللی است. یافته های اصلی نشان می دهد که مدرسه محور" href="https://civilica.com/search/paper/k-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA%20%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%87%20%D9%85%D8%AD%D9%88%D8%B1/">مدیریت مدرسه محور از طریق توزیع واقعی اختیارات، ایجاد ساختارهای مشارکتی مانند شوراهای منتخب با حق رای و تغییر نقش دانش آموز از «مخاطب منفعل» به «عامل فعال و تصمیم گیر»، بسترهای لازم برای افزایش مشارکت اصیل در ابعاد آموزشی، اجتماعی-فرهنگی و انضباطی را فراهم می آورد. با این حال، تحقق این تاثیر با چالش های ساختاری (تمرکز آیین نامه ها و مجوزهای اجباری)، فرهنگی-نگرشی (باور ضمنی مدیران و معلمان به نالایقی دانش آموزان و ترس از هرج ومرج)، روش شناختی (ناتوانی در اندازه گیری کیفی مشارکت و خلط میان مشارکت صوری و حقیقی) و اجرایی (کمبود زمان، نبود الگوهای بومی) روبه رو است. نتیجه گیری مقاله تاکید دارد که مدیریت مدرسه‑محور به تنهایی یک متغیر کافی نیست، بلکه بستری ضروری اما ناکافی است و اهرم اصلی، سبک رهبری مشارکتی و اعتماد متقابل میان بزرگسالان و دانش آموزان می باشد. اعتبار این یافته ها بر پایه تحلیل انتقادی از شکاف های پژوهشی و ارائه راهکارهای چهارگانه (سیاستی، آموزشی-تربیتی، پژوهشی و فرهنگی) استوار است. تحقق تاثیر مطلوب نیازمند بازطراحی نظام تصمیم گیری در سطح وزارت، توانمندسازی معلمان و دانش آموزان و فرهنگ سازی مشارکتی متناسب با ظرفیت های بومی مانند شورا و مشورت است. این مقاله با غنابخشی به ادبیات مدیریت مشارکتی، زمینه را برای پژوهش های آتی در زمینه نقش فناوری های دیجیتال در تسهیل مشارکت دانش آموزان فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

مدیریت مدرسه محور ، مشارکت دانش آموزان ، مدرسه ، دانش آموز