آموزش چندحسی برای دانش آموزان ابتدایی: مبانی، راهبردها و شواهد پژوهشی

آموزش چندحسی یکی از رویکردهای نوین و موثر در تعلیم و تربیت دوره ابتدایی است که با به کارگیری هم زمان حواس بینایی، شنوایی، لمسی و حرکتی، فرآیند یادگیری را برای دانش آموزان عمیق تر و معنادارتر می سازد. این مقاله با هدف بررسی مبانی نظری، راهبردهای عملی و شواهد پژوهشی مرتبط با آموزش چندحسی در دوره ابتدایی تدوین شده است. روش پژوهش، مروری تحلیلی بر مطالعات انجام شده در بازه زمانی ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۶ است. یافته ها نشان می دهد که آموزش چندحسی به طور معناداری موجب بهبود مهارت های خواندن، نوشتن و ریاضی در دانش آموزان ابتدایی می شود و انگیزش تحصیلی و مشارکت فعال آنان را افزایش می دهد. الگوهای آموزشی مانند «بازی-حرکت-حس-کلمه-عدد» و چارچوب «تجربه عینی-بازنمایی-انتزاع» از جمله مدل های اثربخش در این حوزه هستند. نتایج این بررسی حاکی از آن است که آموزش چندحسی، به ویژه برای دانش آموزان با سبک های یادگیری متنوع و اختلالات یادگیری، رویکردی فراگیر و اثربخش محسوب می شود. با این حال، اجرای موفق آن مستلزم آموزش معلمان و تامین منابع و امکانات مناسب است

کلیدواژه ها:

آموزش چندحسی ، دوره ابتدایی ، سبک های یادگیری ، اختلالات یادگیری ، یادگیری معنادار