بررسی میزان رعایت عدم اسراف در مصرف مواد غذایی و تولید پسماند در میان دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان رعایت اصل عدم اسراف در مصرف مواد غذایی و تولید پسماند در میان دانش آموزان پایه نهم (درس پیام های آسمانی) انجام شده است. با توجه به تاکید آموزه های دینی بر پرهیز از اسراف و نقش محتوای آموزشی در شکل دهی به رفتار دانش آموزان، این پژوهش درصدد ارزیابی شکاف میان آگاهی نظری و رفتار عملی آنان برآمده است. پژوهش با رویکرد ترکیبی (کمی-کیفی) طراحی شده است. در بخش کمی، پرسشنامه های محقق ساخته برای سنجش آگاهی و رفتارهای مرتبط با اسراف در نمونه ای از دانش آموزان پایه نهم اجرا می شود. در بخش کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و گروه های کانونی با دانش آموزان انجام می گیرد تا عوامل موثر بر رفتارهای صرفه جویانه یا اسراف آمیز شناسایی شود. یافته های مورد انتظار نشان می دهد که هرچند آگاهی دانش آموزان از آموزه های دینی در سطح نسبتا مطلوبی قرار دارد، این آگاهی به طور کامل به رفتار عملی (میزان مصرف، دورریز غذا، مدیریت پسماند) منجر نشده است. عواملی مانند فشار همسالان، عادات خانوادگی و شیوه تدریس درس پیام های آسمانی از مهم ترین عوامل این شکاف هستند. همچنین محتوای فعلی کتاب درسی بیشتر بر انتقال مفاهیم نظری متمرکز است تا تغییر رفتار عملی نتایج پژوهش بر لزوم بازنگری در رویکرد آموزشی تاکید دارد. پیشنهادهای عملی شامل استفاده از روش های تعاملی و تجربی (پروژه های عملی، بازی های جدی، مدل سازی رفتار)، مشارکت خانواده ها در فرآیند آموزش، و طراحی فعالیت های فوق برنامه با محوریت کاهش پسماند در مدرسه ارائه می شود. این پژوهش می تواند به سیاست گذاران آموزشی، مولفان کتب درسی و معلمان در طراحی موثرتر برنامه های درسی و تربیتی کمک کند تا دانش آموزان به عنوان سفیران فرهنگ صرفه جویی در جامعه تربیت شوند.

کلیدواژه ها:

اسراف ، پسماند ، مصرف مواد غذایی ، دانش آموزان پایه نهم ، پیام های آسمانی