بررسی وجه اشتراک و افتراق میان فرایند طراحی معماری و طراحی لباس در ایران

پژوهش حاضر با هدف واکاوی پیوندهای بنیادین و تفاوت های ساختاری میان فرایند طراحی معماری و طراحی لباس در بستر فرهنگی ایران تدوین شده است. در حالی که معماری به مثابه «پوسته سوم» و لباس به عنوان «پوسته دوم» انسان شناخته می شوند، هر دو رشته برآمده از یک منطق واحد در مواجهه با مفهوم «حفاظت»، «هویت» و «نظم بصری» هستند. این مطالعه مروری با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به مبانی نظری زیبایی شناسی هنر ایران و فلسفه طراحی، به بررسی این فرضیه می پردازد که علی رغم تفاوت در مقیاس و متریال، فرایندهای ایده پردازی، الگو سازی (Pattern Making) و هندسه پردازی در این دو حوزه، ریشه های مشترکی در مفاهیم سنتی و مدرن دارند. نتایج نشان می دهد که در ایران، هر دو حوزه به شدت تحت تاثیر مفاهیم «حریم»، «انتزاع» و «تزیین» هستند و گذار از سنت به مدرنیته در هر دو رشته، با چالش های مشابهی در حفظ هویت ملی در برابر جهانی سازی مواجه است.

کلیدواژه ها:

طراحی معماری ، طراحی لباس ، فرایند طراحی ، هویت بصری ایران ، فضای زیسته ، کالبد و پوشش ، هندسه ایرانی.