بررسی تاثیر ارزشیابی توصیفی بر پیشرفت تحصیلی و عزت نفس دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ارزشیابی توصیفی بر پیشرفت تحصیلی و عزت نفس دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان اهرم در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ انجام شد. ارزشیابی توصیفی به عنوان رویکردی فرآیندمحور و انسان گرایانه، با حذف نمره های کمی و جایگزینی بازخوردهای کیفی، بر تقویت یادگیری عمیق و ارتقای سلامت روانی دانش آموزان تاکید دارد. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان اهرم بود که از میان آن ها ۶۰ دانش آموز به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش تحت ارزشیابی توصیفی و گروه کنترل با ارزشیابی سنتی آموزش دید. ابزارهای پژوهش شامل پرسش نامه عزت نفس کوپراسمیت و آزمون پیشرفت تحصیلی در دروس ریاضی، علوم تجربی و زبان فارسی بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین میانگین نمرات پیشرفت تحصیلی و عزت نفس گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد و دانش آموزان گروه ارزشیابی توصیفی از پیشرفت تحصیلی بالاتر و عزت نفس بهتری برخوردار بودند. نتایج حاکی از آن است که ارزشیابی توصیفی می تواند به عنوان یک راهبرد موثر در بهبود کیفیت یادگیری و تقویت احساس ارزشمندی دانش آموزان ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، پیشرفت تحصیلی ، عزت نفس ، بازخورد کیفی ، دانش آموزان ابتدایی.