نقش فعالیت های پرورشی در تربیت همه جانبه دانش آموزان

تربیت همه جانبه دانش آموزان به عنوان یکی از اهداف بنیادین نظام های آموزشی در سراسر جهان شناخته می شود که نه تنها به رشد شناختی و علمی فراگیران توجه دارد، بلکه ابعاد عاطفی، اجتماعی، اخلاقی، جسمانی و فرهنگی آنان را نیز در بر می گیرد. در این میان، فعالیت های پرورشی به عنوان مجموعه ای از برنامه ها، تجارب و فرصت های یادگیری خارج از چارچوب صرفا آموزشی، نقشی محوری در تحقق تربیت همه جانبه ایفا می کنند. پژوهش حاضر با روش مروری و با هدف تبیین نقش و جایگاه فعالیت های پرورشی در تربیت همه جانبه دانش آموزان انجام شده است. یافته های حاصل از بررسی ادبیات نظری و پژوهشی نشان می دهد که فعالیت های پرورشی از طریق سازوکارهایی همچون تقویت مهارت های اجتماعی، پرورش هوش هیجانی، شکل دهی به هویت اخلاقی و فرهنگی، ارتقای سلامت جسمانی و روانی، و ایجاد فرصت های مشارکت فعال، زمینه ساز رشد متوازن شخصیت دانش آموزان می شوند. همچنین، این فعالیت ها با ایجاد پیوند میان مدرسه، خانواده و جامعه، به انتقال ارزش ها و هنجارهای اجتماعی کمک کرده و موجب درونی سازی آنها در فراگیران می گردند. نتایج بررسی حاضر حاکی از آن است که توجه نظام مند به طراحی، اجرا و ارزشیابی فعالیت های پرورشی، شرط ضروری برای دستیابی به تربیت همه جانبه است و غفلت از این حوزه، موجب نارسایی در رشد شخصیت دانش آموزان خواهد شد. بر این اساس، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی و مربیان، فعالیت های پرورشی را به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از فرآیند تربیت مورد توجه قرار دهند و شرایط لازم برای مشارکت فعال دانش آموزان در این فعالیت ها را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

فعالیت های پرورشی ، تربیت همه جانبه ، رشد شخصیت ، مهارت های اجتماعی ، نظام آموزشی