نقش حمایت اجتماعی ادراک شده (خانواده، همسر، دوستان) و نگرش به والدگری در تمایل به فرزندآوری زنان ۲۰-۳۵ ساله سبزوار

هدف پژوهش حاضر بررسی پیش بینی تمایل به فرزندآوری بر اساس نگرش به والدگری و حمایت ادراک شده ادراک شده در زنان ۳۵-۲۰ ساله شهر سبزوار می باشد.تحقیق حاضر به لحاظ هدف، بنیادی و از نظر کنترل متغیرها، توصیفی و از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه بانوان ۳۵-۲۰ ساله شهر سبزوار تشکیل دادند که در طی ماه های دی ماه ۱۴۰۴ لغایت خرداد ۱۴۰۵ به مراکز مشاوره سبزوار (مرکز مشاوره امید، سربداران و بیهق) مراجعه داشته و تمایل خود را برای فرزندآوری اعلام داشته اند. بر اساس اطلاعات ۳ مرکز مشاوره شهر سبزوار تعداد این افراد ۱۴۵ مورد بود که بر اساس جدول مورگان تعداد ۱۰۵ نفر انتخاب شد و پرسشنامه های مقیاس نگرش به والدگری دومکا، پرسشنامه حمایت ادراک شده ادراک شده زیمت و پرسشنامه تمایل به فرزندآوری میلر را تکمیل کردند.در این پژوهش با استفاده از نرم افزار ۲۸ spss و PLS داده ها تجزیه و تحلیل شدند. برای تجزیه وتحلیل داده ها ازروش آمار استنباطی و توصیفی استفاده شد. نتایج نشان داد نگرش به والدگری و حمایت ادراک شده می توانند تمایل به فرزندآوری را پیش بینی کنند. نگرش به والدگری قوی ترین عامل پیش بین کننده است. حمایت ادراک شده هم به طور مستقل و معنادار تمایل به فرزندآوری را پیش بینی می کند. این دو متغیر روی هم ۳۱٪ از تغییرات تمایل به فرزندآوری را تبیین می کنند — یعنی ۶۹٪ دیگه به عواملی مثل شرایط اقتصادی، اشتغال، مسکن و… برمی گردد. نتایج فرضیه اصلی پژوهش نشان داد که نگرش به والدگری ۰.۴۲۶=ضریب بتا و حمایت ادراک شده ۰.۳۴۱= ضریب بتاهر دو اثر مثبت و معناداری بر تمایل به فرزندآوری دارند و در مجموع، این دو متغیر ۴۸.۳۰ درصد از واریانس تمایل به فرزندآوری را تبیین می کنند. بنابراین، فرضیه اصلی پژوهش تایید می شود

کلیدواژه ها:

نگرش به والدگری ، حمایت ادراک شده ، تمایل به فرزندآوری.