آموزش تلفیقی مباحث کتاب علوم تجربی و کتاب مطالعات اجتماعی مقاطع ابتدایی و متوسطه

در نظام آموزشی سنتی، دانش معمولا به صورت جزیره ای و در قالب دروس مجزا تدریس می شود که این امر منجر به عدم درک ارتباط میان پدیده های طبیعی و ساختارهای اجتماعی می گردد. پژوهش حاضر با هدف بررسی و ارائه الگوی «آموزش تلفیقی» میان دو حوزه علوم تجربی و مطالعات اجتماعی انجام شده است. هدف اصلی این تحقیق، شناسایی نقاط اشتراک این دو حوزه (مانند زیست محیط، سلامت عمومی، و جمعیت شناسی) و ارائه راهکاری برای تدریس یکپارچه است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی است. یافته های اولیه نشان می دهد که تلفیق این دو حوزه باعث افزایش «تفکر سیستمی» در دانش آموزان، بهبود یادگیری عمیق و توانایی تحلیل چالش های پیچیده جهانی (مانند تغییر اقلیم یا اپیدمی ها) می شود. این مقاله پیشنهاد می دهد که با بازنگری در برنامه های درسی و طراحی فعالیت های پروژه محور، می توان شکاف میان دانش علمی و آگاهی اجتماعی را پر کرد.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، علوم تجربی ، مطالعات اجتماعی ، یادگیری بین رشته ای