نقش مدیریت مشارکتی در توسعه تعامل مدرسه و خانواده در دوره ابتدایی

مدیریت مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای نوین مدیریت آموزشی، بر مشارکت فعال و داوطلبانه تمامی ذی نفعان در فرآیند تصمیم گیری و اجرای برنامه های مدرسه تاکید دارد. در دوره ابتدایی، تعامل میان مدرسه و خانواده به عنوان دو نهاد اساسی تربیت، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری شخصیت، انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله مروری با هدف بررسی نقش مدیریت مشارکتی در توسعه تعامل مدرسه و خانواده در دوره ابتدایی تدوین شده است. برای این منظور، با استفاده از روش مروری روایتی، منابع علمی معتبر داخلی و خارجی در بازه زمانی مشخص مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که مدیریت مشارکتی از طریق ایجاد بسترهای ارتباطی دوسویه، تشکیل انجمن های اولیا و مربیان، تصمیم گیری مشترک، شفافیت اطلاعاتی و توانمندسازی والدین، موجب تقویت تعامل مدرسه و خانواده می شود. همچنین، عواملی مانند سبک رهبری مدیر، فرهنگ سازمانی مدرسه، نگرش معلمان و شرایط اقتصادی-اجتماعی خانواده ها بر میزان اثربخشی مدیریت مشارکتی تاثیرگذار هستند. نتایج حاکی از آن است که به کارگیری مدیریت مشارکتی در مدارس ابتدایی نه تنها به بهبود روابط مدرسه و خانواده می انجامد، بلکه زمینه ساز ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش رضایت والدین و کاهش تعارضات میان این دو نهاد می شود. در پایان، پیشنهادهایی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و پژوهشگران ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت مشارکتی ، تعامل مدرسه و خانواده ، دوره ابتدایی ، مشارکت والدین ، مدیریت آموزشی