مروری بر پدیده پنهان کاری تجربیات تدریس میان معلمان و عوامل موثر بر آن

پنهان کاری تجربیات تدریس به عنوان یک پدیده رفتاری-سازمانی در محیط های آموزشی، به معنای خودداری آگاهانه معلمان از به اشتراک گذاری دانش، مهارت ها و تجربیات حرفه ای خود با همکاران است. این پدیده در سال های اخیر به دلیل تاثیرات منفی بر کیفیت تدریس، توسعه حرفه ای معلمان و اثربخشی مدارس، توجه فزاینده پژوهشگران حوزه آموزش را جلب کرده است. پنهان کاری دانش در میان معلمان می تواند ناشی از عوامل فردی مانند خودکارآمدی پایین، ترس از دست دادن مزیت رقابتی و عدم اعتماد باشد. عوامل سازمانی همچون فرهنگ رقابتی، فقدان مشوق های سازمانی، سبک رهبری نامناسب و ساختار بوروکراتیک نیز در بروز این پدیده نقش بسزایی دارند. علاوه بر این، عوامل بین فردی مانند کیفیت روابط همکارانه، اعتماد متقابل و جو روانی مدرسه بر میزان تمایل معلمان به اشتراک گذاری تجربیات موثر است. پژوهش های موجود نشان می دهند که پنهان کاری تجربیات تدریس پیامدهایی چون کاهش نوآوری آموزشی، افت کیفیت یادگیری دانش آموزان، فرسودگی شغلی معلمان و تضعیف سرمایه اجتماعی مدرسه را به همراه دارد. شناسایی دقیق عوامل موثر بر این پدیده و طراحی مداخلات مناسب برای کاهش آن، از ضرورت های اساسی نظام های آموزشی محسوب می شود. مقاله مروری حاضر با بررسی نظام مند ادبیات پژوهشی داخلی و خارجی، به تبیین ماهیت، ابعاد، پیشایندها و پیامدهای پنهان کاری تجربیات تدریس میان معلمان می پردازد و راهکارهای عملی برای کاهش آن ارائه می کند. یافته های این مرور می تواند برای مدیران مدارس، سیاست گذاران آموزشی و برنامه ریزان توسعه حرفه ای معلمان مفید باشد. در نهایت، شکاف های پژوهشی موجود در این حوزه شناسایی و پیشنهادهایی برای تحقیقات آینده ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

پنهان کاری دانش ، اشتراک گذاری تجربیات تدریس ، توسعه حرفه ای معلمان ، فرهنگ سازمانی مدرسه ، سرمایه اجتماعی معلمان