بررسی مروری نقش اعتماد بین فردی در شکل گیری جو همکاری حرفه ای میان دبیران مدارس

اعتماد بین فردی به عنوان یکی از سازه های بنیادین سرمایه اجتماعی، نقشی محوری در شکل گیری و تداوم جو همکاری حرفه ای در میان دبیران مدارس ایفا می کند. در دهه های اخیر، پژوهش های سازمانی و تربیتی به طور فزاینده ای نشان داده اند که کیفیت روابط میان معلمان، بیش از ساختارهای رسمی، بر پویایی همکاری های حرفه ای آنان تاثیر می گذارد. اعتماد بین فردی با کاهش آسیب پذیری ادراک شده، تقویت رفتارهای یاری رسان، تسهیل تبادل دانش و افزایش تعهد جمعی، بستر لازم برای شکل گیری فرهنگ همکاری در مدارس را فراهم می آورد. از سوی دیگر، فقدان اعتماد موجب افزایش احتیاط، پنهان کاری دانش، مقاومت در برابر تغییر و تضعیف کار تیمی می شود. این مقاله مروری با تحلیل ادبیات نظری و تجربی موجود، ابعاد، سازوکارها و پیامدهای اعتماد بین فردی در جو همکاری حرفه ای دبیران را بررسی می کند. یافته های مروری نشان می دهد که اعتماد بین فردی از طریق میانجی هایی همچون ارتباطات باز، رهبری مدرسه، هنجارهای عمل متقابل و امنیت روانی بر همکاری حرفه ای اثر می گذارد. همچنین، عوامل زمینه ای مانند فرهنگ سازمانی، ساختار مدرسه و تجربه های پیشین همکاری، این رابطه را تعدیل می کنند. در نهایت، مقاله بر ضرورت تقویت اعتماد به عنوان راهبردی برای توسعه حرفه ای معلمان و بهبود اثربخشی مدارس تاکید می کند و دلالت های آن را برای مدیران، سیاست گذاران و پژوهشگران حوزه تربیت معلم ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

اعتماد بین فردی ، جو همکاری حرفه ای ، دبیران مدارس ، سرمایه اجتماعی ، توسعه حرفه ای