مدل سازی تمایل به پذیرش و پرداخت والدین برای ابزارهای کمک آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی: تلفیق UTAUT۲ و ادراک ریسک

گسترش فناوری های هوش مصنوعی در حوزه آموزش، چشم انداز جدیدی را برای یادگیری دانش آموزان ایجاد کرده است. ابزارهای کمک آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی با قابلیت هایی همچون یادگیری تطبیقی، تحلیل پیشرفت تحصیلی، تولید محتوای هوشمند، پایش مستمر عملکرد و ارائه بازخوردهای شخصی سازی شده، می توانند کیفیت یادگیری را به طور چشمگیری افزایش دهند. با این حال، پذیرش این ابزارها از سوی والدین و تمایل آنان به پرداخت هزینه برای استفاده از این فناوری ها، تحت تاثیر مجموعه ای از عوامل روان شناختی، اجتماعی، اقتصادی و فناورانه قرار دارد. والدین به عنوان تصمیم گیرندگان اصلی در انتخاب منابع آموزشی برای فرزندان، نقش تعیین کننده ای در میزان استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی دارند.در این پژوهش، با تلفیق نظریه یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری (UTAUT۲) و سازه ادراک ریسک، تلاش شده است تا مدل جامعی برای تبیین تمایل والدین به پذیرش و پرداخت هزینه برای ابزارهای کمک آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی ارائه شود. نظریه UTAUT۲ شامل سازه هایی همچون انتظار عملکرد، انتظار تلاش، تاثیر اجتماعی، شرایط تسهیل کننده، انگیزش لذت جویانه، ارزش قیمت و عادت است که هر یک می توانند بر قصد استفاده والدین تاثیرگذار باشند. از سوی دیگر، ادراک ریسک شامل ریسک عملکردی، ریسک مالی، ریسک امنیت داده و ریسک روان شناختی است که می تواند مانع پذیرش فناوری شود.نتایج پژوهش نشان می دهد که انتظار عملکرد، انتظار تلاش، تاثیر اجتماعی، شرایط تسهیل کننده، انگیزش لذت جویانه و ارزش قیمت، تاثیر مثبت و معناداری بر قصد استفاده والدین دارند؛ در حالی که ادراک ریسک اثر منفی و معناداری بر قصد استفاده و تمایل به پرداخت دارد. این یافته ها نشان می دهد که توسعه دهندگان ابزارهای هوش مصنوعی آموزشی باید علاوه بر افزایش کارایی و سهولت استفاده، به کاهش ریسک های ادراک شده و افزایش اعتماد والدین توجه کنند.