نقش دبیر ریاضی در کاهش اضطراب و ارتقای خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان با تاکید بر یادگیری فعال و ارزشیابی تکوینی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش دبیر ریاضی در کاهش اضطراب و ارتقای خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان، با تاکید بر یادگیری فعال و ارزشیابی تکوینی انجام شده است. اضطراب ریاضی یکی از عوامل موثر بر نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری و عملکرد تحصیلی آنان است که می تواند مشارکت کلاسی، اعتمادبه نفس و انگیزه یادگیری را تحت تاثیر قرار دهد. در این راستا، نقش دبیر در ایجاد محیط یادگیری حمایتگر، تقویت تعامل آموزشی و استفاده از روش های تدریس متناسب با نیازهای دانش آموزان اهمیت ویژه ای دارد. پژوهش حاضر از نظر روش، توصیفی تحلیلی و از نظر رویکرد، کیفی است و اطلاعات آن با استفاده از روش کتابخانه ای و بررسی منابع مرتبط گردآوری و تحلیل شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از یادگیری فعال، ارزشیابی تکوینی و بازخوردهای سازنده می تواند به افزایش مشارکت، شناسایی مشکلات یادگیری و تقویت احساس توانمندی دانش آموزان کمک کند. همچنین، حمایت عاطفی دبیر و توجه به تفاوت های فردی، زمینه شکل گیری نگرشی مثبت تر نسبت به درس ریاضی را فراهم می سازد. بر این اساس، طراحی الگویی یکپارچه از تدریس و ارزشیابی می تواند راهکاری موثر برای کاهش اضطراب ریاضی و بهبود تجربه یادگیری دانش آموزان باشد.