نقش مشارکت والدین در فرایند تصمیم گیری های آموزشی و پرورشی بر پیشرفت همه جانبه دانش آموزان

پژوهش حاضر به بررسی جامع نقش مشارکت والدین در فرایند تصمیم گیری های آموزشی و پرورشی و بازتاب آن بر ابعاد گوناگون پیشرفت دانش آموزان می پردازد. نهاد آموزش و پرورش و کانون خانواده دو رکن اساسی رشد شناختی، عاطفی، اخلاقی و اجتماعی یادگیرندگان به شمار می روند. این مطالعه با بهره گیری از رویکرد کیفی و روش توصیفی تحلیلی بر مبنای مطالعات اسنادی و کتابخانه ای سامان یافته و بدون تمرکز بر جامعه آماری محدود، چارچوب های مفهومی و الگوهای بین المللی ارتباط خانه و مدرسه را واکاوی نموده است. یافته های نظری نشان می دهد که ارتقای سطح مشارکت والدین از مراتب انفعالی و پشتیبانی مادی صرف به سطوح عالی تصمیم گیری سیاستی، طراحی برنامه های درسی مکمل، هدایت رفتاری و نظارت تربیتی، موجب هم افزایی ارزش های خانه و مدرسه، کاهش تعارضات هویتی دانش آموزان، ارتقای انگیزش درونی تحصیلی و بهبود سازگاری اجتماعی می گردد. نتایج حاکی از آن است که موانعی همچون ساختار دیوان سالارانه مدارس، پایین بودن سواد تربیتی و محدودیت های زمانی اولیا، روند مشارکت فعال را کند می سازد و نیازمند بازنگری ساختاری و توانمندسازی دوسویه است.